logotipo

img_google
Las letras de una magnolia
Letras Unidas
Acerca de
Mejor que opinen los que se decidan a leerme.
Concurso blogs.ya.com 2004 - Vota mi blog -
Sindicación
 
MARIA
Era dimarts, un 14 d’octubre
quan la Maria va començar a fer-se notar.
Menuda i rodoneta, només feia que plorar.
Ja de ven petita, era tot una lluita a l’hora de menjar.
Ni dinar, ni berenar, ni tan sols sopar.

Al complir un anyet, es va decidir a caminar.
Entremaliada i neguitosa, tot ho volia tocar.
I si alguna cosa volia i no es podia alçar,
amb el seu somriure i el poc parlar
ho aconseguia agafar.

Ara ja te sis anys i no fa mes que xerrar
Li agrada ballar, cantar i
als seus germans fer enfadar.
però encara que plori o els faci plorar
quan estan separats, els torba a faltar.

És afectuosa i mimosa ,
sensible i somiadora
però sobre tot i el mes important
és una nena, que es fa estimar
**********************************

Era martes, un 14 de octubre
cuando Maria empezó a hacerse notar.
Pequeña y redonda, tan sólo hacóa que llorar.
Ya de muy pequeña, era toda una lucha a la hora de comer.
Ni comer, ni merendar, ni siquiera cenar.

Al cumplir un año, se deció ponerse a andar.
Traviesa e inquieta, todo lo quería tocar.
Y si alguna cosa quería y no se podía alzar,
Con su sonrisa y poco hablar
lo aconseguia coger.

Ahora ya tiene seis años y no hace más que hablar
Le gusta bailar, cantar y
A sus hermanos hacer enfadar.
Pero aunque llore o los haga llorar
Cuando están separados, los intentar buscar.

Es afectuosa y cariñosa ,
Sensible y soñadora
peró sobre todo y lo más importante
és una niña que se hace querer