logotipo

img_google
Ad libitum
un petit racó on reprendre l'alè...al teu aire
 
Tot just unes notes


Aviat vindrà la tornada: és la tornada, sobretot, el que em plau, i la seva manera abrupta d'avançar, com un penya-segat contra el mar. De moment és jazz; no hi ha melodia, tot just unes notes, una miríada de petites sotragades. No tenen repòs, un ordre inflexible les fa néixer i les destrueix sense deixar-los mai lleure de refer-se, d'existir per elles mateixes. Corren, s'apressen, em colpeixen tot passant amb un cop sec i s'anorreen. M'agradaria de retenir-les, però sé que si aconseguís de deturar-ne una, només em restaria als dits un so canalla i llangorós. Cal que accepti llur mort; aquesta mort, àdhuc cal que la vulgui; conec poques impressions tan aspres i tan fortes.







En seguida vendrá el estribillo: es lo que más me gusta, sobre todo la manera abrupta de arrojarse hacia adelante, como un acantilado contra el mar. Por el momento, suena el jazz; no hay melodía, sólo notas, una miríada de breves sacudidas. No reconocen reposo, un orden inflexible las genera y destruye, sin dejarles nunca tiempo para recobrarse, para existir de por sí. Corren, se apiñan, me dan al pasar un golpe seco y se aniquilan. Me gustaría retenerlas, pero sé que si llegara a detener una, sólo quedaría en mis dedos un sonido canallesco y languideciente. Tengo que aceptar su muerte; hasta debo querer esta muerte; conozco pocas impresiones más asperas o más fuertes.



Fragment de La nàusea, Jean-Paul Sartre
Jazz Singer, Laura Higgins Palmer

 
...
Hoy, 2 de octubre de 2006, zarpó de puerto desconocido una embarcación sin bandera que la identifique: SHANGRI-LA. DERIVAS Y FICCIONES APARTE.
No