EL TIEMPO NO CORRE EN BALDE
"Nada indica que las causas que forzaron a ETA a hacer el anuncio del 22 de marzo pasado se hayan modificado, ni hay perspectivas de que las circunstancias vayan a evolucionar, en Europa y en el resto del mundo, a favor de sus intereses. Por eso, la pretensión de ETA de remover el proceso con el estruendo y la destrucción de un coche bomba puede valer para aliviar tensiones internas, pero su estallido no resuelve la encrucijada en que se encuentra la organización. Por el contrario, con el atentado de Barajas solamente habría conseguido volar el puente que pretendía cruzar y que el Estado eleve su nivel de exigencia la próxima vez que ETA llame a su puerta". (Emilio Alfaro, EL PAÍS, 31-12-06).
Es el mejor análisis de la situación que he leído-escuchado-visto desde el atentado de ETA el pasado sábado. Sinceramente, creo que las cosas son y serán tal y como se describen. Pero lo cierto es que produce un hastío horrible el tener que volver a empezar, porque uno no acaba de despejar una duda existencial: ¿es posible incorporar a la Democracia a quienes no creen en ella? Tengo 29 años y sigo pensando que sí.
Urte berri on!
Comentario:
Gara 2007-1-08 - Iritzia, Gutunak.
Zintzotasuna, beste ezeren aurretik
Euskal herritar gehienak bezala, neu ere kezkatuta, lur jota, haserre gelditu naiz abenduaren 30eko ETAren «des-ekintza»rekin. Pasatu dira egun batzuk eta ez dakit norantz joko duen egoerak. Artikuluak irakurri, irrati eta telebistetako eztabaidak ikus-entzun, lagunekin aritu... Egun grisak benetan gure herriarentzat.
Zer gertatu den, zergatik eta norantz egin dezakegun hausnartzerakoan, ingurura begiratu, eta zintzotasunez jokatzea ezinbestekoa dela uste dut. Begiratu, entzun eta erantzun: zer dela eta gertatu da Barajaseko atentatua? Nor poztu da? Nori komeni zaio sortu den egoera berri hau? Noren mesederako da? Nork dauka honen ardura nagusia? Erantzun. Erantzun ingurura begiratuta, ingurukoen erreakzioak ikusita... Benetan justifika liteke ekintza hau Gobernuaren ez dakit zein gabeziatan oinarrituta; egin zezakeena baina egin ez duena argudiotzat hartuta? Erantzun benetan, norberak dituen aurreiritziei erreparatu gabe, norberak dituen ikuspegi eta jomuga politikoak pixka bat bederen erlatibizatuta. Ba ote dago inor gaur egun abenduaren 29an baino hobeto gaudela uste duenik?
Eta honekin lotuta, nire ustetan: guztion edo ahalik eta gehienon Ona, ongizatea izatea jomuga gisa. Herri honetan jatorri, pentsaera eta tradizio ezberdinetako jendea bizi gara. Arazoak aztertzean, soluzioak proposatzean... argi izan behar dugu, nire ustez, ea proposatzen ditugun planteamendua, soluzioak..., guretzat ez ezik, besteentzat ere baliagarriak izan daitezkeen. Gure Ona, gure aspirazio politikoak baino ez baditugu gogoan, zail izango dugu aurrera egitea. Ildo honetatik, Donostiako Gotzain Juan Mari Uriartek idatzitako gutun batean (“Bila bakea eta jarrai haren bidetik”) zera aipatzen zuen konponbiderako giltzarrietako bat bezala: «Azken-azken helburuak eta jarrera mugigaitzak baztertu: Solaskideek... azken-azkeneko helburuei edo jarrera zurrunegiei uko egiten ez dietelako katramilatu ohi da elkarrizketa».
Herri honen itxaropenari, gure itxaropenari egin nahi diot dei. Ez inork ez ezerk (ez ETAk oraingoan, ez PPk aurrekoan, ez...) ez du gure itxaropen hau zapuzteko inolako eskubiderik. Mugi gaitezen, aldarrika dezagun etengabe bake-gose-egarri agortezin hau!
Aitor Etxebarria Zamora
Zintzotasuna, beste ezeren aurretik
Euskal herritar gehienak bezala, neu ere kezkatuta, lur jota, haserre gelditu naiz abenduaren 30eko ETAren «des-ekintza»rekin. Pasatu dira egun batzuk eta ez dakit norantz joko duen egoerak. Artikuluak irakurri, irrati eta telebistetako eztabaidak ikus-entzun, lagunekin aritu... Egun grisak benetan gure herriarentzat.
Zer gertatu den, zergatik eta norantz egin dezakegun hausnartzerakoan, ingurura begiratu, eta zintzotasunez jokatzea ezinbestekoa dela uste dut. Begiratu, entzun eta erantzun: zer dela eta gertatu da Barajaseko atentatua? Nor poztu da? Nori komeni zaio sortu den egoera berri hau? Noren mesederako da? Nork dauka honen ardura nagusia? Erantzun. Erantzun ingurura begiratuta, ingurukoen erreakzioak ikusita... Benetan justifika liteke ekintza hau Gobernuaren ez dakit zein gabeziatan oinarrituta; egin zezakeena baina egin ez duena argudiotzat hartuta? Erantzun benetan, norberak dituen aurreiritziei erreparatu gabe, norberak dituen ikuspegi eta jomuga politikoak pixka bat bederen erlatibizatuta. Ba ote dago inor gaur egun abenduaren 29an baino hobeto gaudela uste duenik?
Eta honekin lotuta, nire ustetan: guztion edo ahalik eta gehienon Ona, ongizatea izatea jomuga gisa. Herri honetan jatorri, pentsaera eta tradizio ezberdinetako jendea bizi gara. Arazoak aztertzean, soluzioak proposatzean... argi izan behar dugu, nire ustez, ea proposatzen ditugun planteamendua, soluzioak..., guretzat ez ezik, besteentzat ere baliagarriak izan daitezkeen. Gure Ona, gure aspirazio politikoak baino ez baditugu gogoan, zail izango dugu aurrera egitea. Ildo honetatik, Donostiako Gotzain Juan Mari Uriartek idatzitako gutun batean (“Bila bakea eta jarrai haren bidetik”) zera aipatzen zuen konponbiderako giltzarrietako bat bezala: «Azken-azken helburuak eta jarrera mugigaitzak baztertu: Solaskideek... azken-azkeneko helburuei edo jarrera zurrunegiei uko egiten ez dietelako katramilatu ohi da elkarrizketa».
Herri honen itxaropenari, gure itxaropenari egin nahi diot dei. Ez inork ez ezerk (ez ETAk oraingoan, ez PPk aurrekoan, ez...) ez du gure itxaropen hau zapuzteko inolako eskubiderik. Mugi gaitezen, aldarrika dezagun etengabe bake-gose-egarri agortezin hau!
Aitor Etxebarria Zamora