VIOLENCIA DE GENERE
Avui he agafat aquest llibre de un prestatge per fer-hi una ullada.
La poesia no és com la narrativa, s'ha d'anar paint en pitetes dosis.
He obert el llibre i m'ha portat a aquest poema:
CAZUELAS
Una historia;
quí sabe,
las glarimas l'añudan el galé
cuan truca en la memoria.
Trista historia.
y ñ'hai tantas...
Chobenona,
cuasi de chugar con moñas
comenzar a dar de tetar,
y a cozer-ne de comers
en cazuelas, sartens,
cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Pllorar.
Ixugar en la ropa
penas.
Y seguir acochán
la'squena y la capeza.
Moraduras en los güellos
y l'alma abatanada.
Batans, sartens,
y cazuelas.
Llabar, fregotiar
llabar.
En las garras roldes royos
como besos de fllameras.
El esmo acribillau,
carraños, chilos,
embezias.
Chilos, sartens y cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Fuyir,
fuyir ben aprisa,
ben llejos, ben llejos.
Quieta.
El miedo sojeta fuerte.
Miedos, sartens
y cazuelas.
La vida apataquiada,
acotolada, funida.
Un mariu y un destino
(ruins, fozins, ponzoñeros)
el destino y el mariu
s'han achuntau en el medio.
Mariu, sartens,
y cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Denonzias a la chustizia.
De maltratos a mullers,
pilas de asabelas pilas
están crián tararainas.
Tararainas, sartens,
cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Plorar muraduras,
ixaguar penas.
Una historia,
trista historia.
Chobenona.
Un mariu desamorau. Tremolins,
garras tremolan.
D'un batán, iste el zaguero,
la muerte la troba muerta.
Las glarimas l'añudan el galé.
Cazuelas, sartens,
cazuelas.
Chobenona.
Una muller.
Y ñ'hai tantas...
Asabelas.
Ana Tena Puy, BARDO QUE ALENTA
PUBLICACIONS D'O CONSELLO D'A FABLA ARAGONESA (Uesca, 1998)
"serie cheneral en aragonés" publicazión 64 POESIA
La poesia no és com la narrativa, s'ha d'anar paint en pitetes dosis.
He obert el llibre i m'ha portat a aquest poema:
CAZUELAS
Una historia;
quí sabe,
las glarimas l'añudan el galé
cuan truca en la memoria.
Trista historia.
y ñ'hai tantas...
Chobenona,
cuasi de chugar con moñas
comenzar a dar de tetar,
y a cozer-ne de comers
en cazuelas, sartens,
cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Pllorar.
Ixugar en la ropa
penas.
Y seguir acochán
la'squena y la capeza.
Moraduras en los güellos
y l'alma abatanada.
Batans, sartens,
y cazuelas.
Llabar, fregotiar
llabar.
En las garras roldes royos
como besos de fllameras.
El esmo acribillau,
carraños, chilos,
embezias.
Chilos, sartens y cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Fuyir,
fuyir ben aprisa,
ben llejos, ben llejos.
Quieta.
El miedo sojeta fuerte.
Miedos, sartens
y cazuelas.
La vida apataquiada,
acotolada, funida.
Un mariu y un destino
(ruins, fozins, ponzoñeros)
el destino y el mariu
s'han achuntau en el medio.
Mariu, sartens,
y cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Denonzias a la chustizia.
De maltratos a mullers,
pilas de asabelas pilas
están crián tararainas.
Tararainas, sartens,
cazuelas.
Llabar, fregotiar,
llabar.
Plorar muraduras,
ixaguar penas.
Una historia,
trista historia.
Chobenona.
Un mariu desamorau. Tremolins,
garras tremolan.
D'un batán, iste el zaguero,
la muerte la troba muerta.
Las glarimas l'añudan el galé.
Cazuelas, sartens,
cazuelas.
Chobenona.
Una muller.
Y ñ'hai tantas...
Asabelas.
Ana Tena Puy, BARDO QUE ALENTA
PUBLICACIONS D'O CONSELLO D'A FABLA ARAGONESA (Uesca, 1998)
"serie cheneral en aragonés" publicazión 64 POESIA






