Aquí estou de novo na miña pose favorita, a de bebé, nesta ocasión nos brazos da miña prima Esther, que por aquela época era unha das miñas coidadoras.
Imaxino, aínda que ela non mo diga, que lle debín dar bastante que facer, polo que aproveito para darlle as grazas. Mellor tarde que nunca, non si?

Hello, nice site!Thanks!