Onte fixo un día xeitoso para andar. Despois desta tempada de choiva e máis choiva, agradécese moito un día no que poder aparcar o paraugas e gozar dun raioliño de sol.
Levaba días pensando en ir a Paredes, unha aldea pegada á miña. Alí temos unha leira, unha herbeira pequena que me trae lembranzas moi específicas da infancia. Alí gravei as imaxes coas que fixen este vídeo, no que, por certo, fago o meu debú como locutor.

Había ansia de festa en Oza, así que onte celebramos o entroido. Mellor dito, onte foi o día das máscaras, que é como nós lle chamamos.
Contarei rapidiño como celebramos as máscaras. Fórmase unha comitiva que percorre toda a parroquia durante un día enteiro, deténdose a cada tanto para facer a correspondente performance.
Á cabeza do grupo marcha un fato de xinetes luxosamente ataviados; a eles tócalles o labor de ir anunciando a festa, dar as vivas e, xa ao remate do día, protagonizar os atranques (desafíos).
Detrás dos cabaleiros (e tamén, xa desde hai uns anos, das amazonas) veñen os grupos de disfrazados e todos os tranganillos que a xente fabrica con esmero para que luzan ese día.
Gravei parte do show e subino á rede en dous arquivos. Se queres velos, sírvete ti mesmo/a:
-Máscaras de Oza (parte 1)
-Máscaras de Oza (parte 2)

Os pendellos constitúen un recinto arquitectónico ubicado no núcleo urbano d'Agolada (provincia de Pontevedra), que era utilizado como punto de venda nas feiras da localidade e como cobixo dos comerciantes. Din que a súa construción data do século XVIII. Se queres saber máis, remítote ao blog deste agolense que escribe tan ben (cousa que sempre se agradece, non mo negarás...).
O que che presento agora é unha reportaxe fotográfica feita nun fermoso día de choiva e frío.