No post anterior dábase conta do precario estado de saúde de Pipotinho. Onte pola tarde, e a pesar de ser o día consagrado á oración e o recollemento, o equipo médico procedeu a revisar concienzudamente o funcionamento do ciberpipo e comprobou que, a pesar da alarma xerada polas indicacións recibidas nun primeiro momento, as secuencias de arranque eran correctas e as temperaturas de placa e do micro axustadas. O sistema operativo non era quen de iniciarse correctamente, de modo que se optou por facer unha reinstalación de recuperación que se desenvolveu sen incidencias.
A eficaz actuación do cadro médico e as enormes ansias de vivir de Pipotinho foron as claves da súa espectacular recuperación. Queda pendente o esclarecemento das causas do ocurrido. As sospeitas diríxense agora mesmo a un dispositivo inalámbrico USB.



Debemos confesar que, dado o estado de consternación provocado pola saúde de Pipotinho, o equipo médico non puxo impedimentos para que o fervor popular tivera ocasión de manifestarse. Así, e antes de comezar o labor de diagnose por parte dos doutores, unha comitiva depositou sobre o Pipotinho un prato conmemorativo da IV Festa da Nai -festa teense de proxección mundial-, para propiciar que a enerxía positiva de Armando Blanco impregnase todos e cada un dos recantos do ordenador enfermo.
Desde aquí queremos agradecer as mostras de ánimo que nos foron achegadas en momentos tan difíciles.

Animaliño, parece moito máis humano así...

Hola!A min sigueme impresionando,e asi cos osiños o aire mais,claro que co equipo médico que ten,esperalle unha longa e segura"vida,que asi sexa,amén,ata pronto

Os meus mellores desexos para o Pipotinho, por sorte todo foi unha falsa alarma.
;-D

Grazas, Niño de la Guía. Creo que foi todo unha falsa alarma. Mil primaveras máis para Pipotinho!

«Mitch! Mitch! está fibrilando!»
Desejo-lhe uma pronta recuperaçom.

Grazas, AdriX. A ligazón que mandas merece darlle de comer (e de beber) aparte.

Alédome da recuperación de Pipotinho... a verdade, impresiona a foto coas tripas fora...por certo coñeces a familia escocesa de Pipotinho? http://www.metku.net/index.html?sect=view&n=1&path=mods/whiskypc/index_eng

Grazas, Acedre e Lucía, polas vosas mensaxes de ánimo. Apertas

A fe é o último que se perde. Lucía.

Foi o prato!!!, foi o prato!!!. Este Armando Blanco tanto plancha un ovo como frite unha camisa. E un santo miragreiro.
Un saudo e aledome pola recuperacion do Pipotinho pachucho.