Sementar sementaches, e despois de pasar os traballos non queres que os paxaros liquiden a colleita. Preséntoche unha solución deseñada para afastar a estes intrusos que, por moi poéticos que resulten, comen que se matan.
Meu pai chámalle a tabenla e creo que é o único de por alí que constrúe un artiluxio semellante. Non me resulta extrano, dada a súa afición -ben acreditada neste blog, por certo- por estes enxeños.

Que pena que teu pai non se poida presentar ao certame de JOVENES CREADORES...