Uxío, o noso bricomaníaco por excelencia, explícanos o xeito de reforzar o sillón para evitar caídas inoportunas. Moi apropiado para as datas que se aveciñan.

Que tal! Hai moito que non paso por aquí, a verdade. Era só para dicir que sigo viva, e para poñer un enlace, a ver se vos presta:
http://www.vieiros.com/nova/58252/linguas-cruzadas-documental-sobre-a-mocidade-e-o-idioma

Xenial, sobre todo a elección musical, ese grandísimo Xoel López. A silla inspira confianza.

Pois diso se trata: de que os nosos candidatos/as se poidan sentar, unha vez refrendados polas urnas, coa tranquilidade que rerquire o exercicio dos seus cargos.

Xa vemos que escollestes un bo xeito de comezar o mes de maio: uns traballando e outros... mirando e gravando a quen traballaba. Que si, xa sabemos que a cámara pesa e manexala ten o seu intríngulis. Aínda así, esta vez, os parabéns son para Uxío, polo trabaliño e pola expresión de satisfacción que amosa ao final do vídeo.
O tema dos sillóns electorais é algo moi serio... Pero agora os candidatos/as xa poden durmir tranquilos porque gracias aos vosos "consellos de bricomanía", terán unha toma de posesión menos arriscada.

O teu irmán é un artista, e esa cadeira poderíase utilizar para o novo alcalde das próximas eleccións, non habería quen puidese con el.

A cadeira non está á venta, María, ben que o sinto, pois xa foi adquirida por un candidato que non as tiña todas consigo. Nesta tempada contamos ter unha forte demanda; a ver se nos dá para un caprichiño.

Vaia familia de artistas. Vaia taller, complexo lle entrará ó de Bricomanía se o ve. Encántame a cara de satisfeito do Uxío na súa cadeira, canto ía fardar eu nunha así, pregúntalle da miña parte se están á venda. Noraboa polo do pipotiño tamén, no próximo aniversario non esquezades as velas ;-)
Saudiños.