Armando fan club
Estou comprobando estes días, nos que vago case mañá, tarde e noite por estas terras do Deza, que o culto a Armando Blanco, ilustre alcalde do concello de Teo, está máis extendido do que eu pensaba. Quizás é chegado o momento de resumir os artigos que desde este blo lle foron dedicados.
Os temas abordados son, tal e como o require o personaxe, variopintos. Desde problemas co galiñeiro da súa propiedade ata o seu doutorado honoris causa media un treito que só un home do seu nivel é quen de percorrer.
Unha das facetas máis destacadas da rica personalidade do Doctor Blanco é a súa capacidade para engaiolar ás clases pasivas, ás que fai obxecto de frecuentes homenaxes, preferentemente en formato cuchipanda. Ante nós álzase a figura dun líder municipal sempre atento ás máis nobles causas, un líder no que, a pesar de cultivar un fino estilismo que o aproxima perigosamente á figura do metrosexual contemporáneo, se amosa xenerosamente o home campechano que destila humanidade a esgalla.
Tamén sabemos do seu fraguismo unplugged, e non me extrañaría nada que el fose o autor desta falcatruada, seguramente non ben entendida e peor acollida entre compañeiros de partido que non participan dunha sensibilidade que pugna sempre por exteriorizarse.
Seguiremos informando. Agradécese, coma sempre, calquera aportación que poidas achegar para axudarme a perfilar mellor esta aproximación ao personaxe que a tantos e tantas nos apasiona.
Última hora: grazas a unha colaboración que me acaba de chegar descubro esta maravilla.
Os temas abordados son, tal e como o require o personaxe, variopintos. Desde problemas co galiñeiro da súa propiedade ata o seu doutorado honoris causa media un treito que só un home do seu nivel é quen de percorrer.
Unha das facetas máis destacadas da rica personalidade do Doctor Blanco é a súa capacidade para engaiolar ás clases pasivas, ás que fai obxecto de frecuentes homenaxes, preferentemente en formato cuchipanda. Ante nós álzase a figura dun líder municipal sempre atento ás máis nobles causas, un líder no que, a pesar de cultivar un fino estilismo que o aproxima perigosamente á figura do metrosexual contemporáneo, se amosa xenerosamente o home campechano que destila humanidade a esgalla.
Tamén sabemos do seu fraguismo unplugged, e non me extrañaría nada que el fose o autor desta falcatruada, seguramente non ben entendida e peor acollida entre compañeiros de partido que non participan dunha sensibilidade que pugna sempre por exteriorizarse.
Seguiremos informando. Agradécese, coma sempre, calquera aportación que poidas achegar para axudarme a perfilar mellor esta aproximación ao personaxe que a tantos e tantas nos apasiona.
Última hora: grazas a unha colaboración que me acaba de chegar descubro esta maravilla.
Comentario:
Comentario:
Echale un vistazo a estas noticias:
http://lostilos.webcindario.com/revistaPrensa.htm
http://lostilos.webcindario.com/revistaPrensa.htm