Amencer de vida
Cando a soidade
invade o corazón,
sen ningunha razón
cólle-lo camiño a ningures
que agocha penumbra,
medo.
Ó que nunca chega un raio de sol
ou unha simple chama de vida . . .
Cando pérde-la esperanza
e pensas que nada vai cambiar
escoitas,con sorte,
o son dunha gota de auga ó caer,
o canto dos paxaros.
Nóta-la calor dunha vela acesa,
As forzas que precisas para continuar.
Ségue-la viaxe paso a paso,
colles un rumbo descoñecido
e deixas no olvido
a tristura que se agochaba detrás . . .
Case sen decatarte
albiscas ó lonxe
a luz que anhelabas,
o outro camiño que buscabas.
O latir dun corazón . . .
Un novo amencer . . .