O Corno Vermello.
O afouto granxeiro chegara coa marela, recén mercada na feira da comarca, era xeitosa, espelida e lustrosa, tornaba as moscas con elegancia coma a mellor das frisonas, mais tiña algo que xa chamara a atención de jolpes, veciños e o cura da aldea, "un corno vermello".
Os veciños dician que era cousa das ánimas...
O cura dicia que era cousa do demo...
O jolpe dicia que era unha moda desas...
Os veciños dician que era cousa das ánimas...
O cura dicia que era cousa do demo...
O jolpe dicia que era unha moda desas...





