CAOS.Sen tempo para estragar é a miña casa estes días o tempo todo por arrombar hai que buscalo :P dí Pepiño o Grilo sen venres tarde nin sábados todo o día percusións para coller xordeira caosé a noite de fume comidas fóra de horas gorxa esfolada ollos areosos antonte noite paseino ben corpos de mozas novas case en coiros non poder falar nin ser falado a boa compaña e a risa é o que ten e malia todo cousas arriadas hai xa tempo pregando por ser acollidas outra vez papeles chafallados e apiados a louza a medio fregar horarios alterados chous irreverentes despois de tres meses de curso pouca luz do día mañá é outro día imprevistos.
ORDE. O que teño que procurar agora, o ordeamento exterior para acada-lo interior, recolle-los papeis, a roupa na lavadora (outra vez, bolboretia), a louza fregada e colocada, a cama arrombada, o chan varrido e fregado tamén, os mobles limpos, os pinceis e os instrumentos de escriber dispostos, o cerebro a traballar no produtivo, a vida agromando, o sorriso nos beizos e a procura do fatu.
PORVIR. Alleo e misterioso, somos quen de conducilo, ou é inmudábel? nacemos con todo "feito", ou nada máis coas ferramentas? Segundo penso, sexa unha cousa ou a outra, temos que facer por vivir coma se poidesemos manexa-la vida, que se revira? pois vai ser que erramos ao colocar os elementos na engranaxe, as combinacións son infindas, e, se cadra, a corda do universo é o caos, ordeado, por suposto. Como dí aquel, mañá é o primeiro día do que fica da nosa vida.
Sexamos útiles, logo.
CAOS. Sin tiempo para desaprovechar es mi casa estos días el tiempo todo por arreglar hay que buscarlo :P dice Pepito Grillo sin viernes tarde ni sábados todo el día percusiones para coger sordera caos es la noche de humo comidas fuera de horas garganta despellejada ojos arenosos anteanoche lo pasé bien cuerpos de chicas jóvenes casi desnudas no poder hablar ni ser hablado la buena compañía y la risa es lo que tiene y pese a todo cosas abandonadas hace ya tiempo rogando por ser acogidas otra vez papeles desperdigados y apilados la loza a medio fregar horarios alterados azares irreverentes después de tres meses de curso poca luz del día mañana es otro día imprevistos.
ORDEN. Lo que tengo que buscar ahora, el ordenamiento exterior para alcanzar el interior, recoger los papeles, la ropa en la lavadora (otra vez, bolboretia), la loza fregada y colocada, la cama hecha, el suelo barrido y fregado también, los muebles limpios, lospinceles y los instrumentos de escribir dispuestos, el cerebro a trabajar en lo productivo, la vida brotando, la sonrisa en los labios y la búsqueda del fatu.
PORVENIR. Ajeno y misterioso, ¿somos capaces de conducirlo, o es inmutable? ¿nacemos con todo "hecho", o sólo con las herramientas? Según pienso, sea una cosa o la otra, tenemos que hacer por vivir como si pudiésemos manejar la vida, ¿que se rebela? pues va a ser que fallamos al colocar los elementos en el engranaje, las combinaciones son infinitas, y, quizás, la cuerda del universo es el caos, ordenado, por supuesto. Como dice aquel, mañana es el primer día del resto de nuestra vida.
Seamos útiles, entonces.