Hoxe lin nun xornal que un médico vai facer un transplante de faciana. (pausa para a relectura) Si, pon iso, si. Penso en cando deixei barba hai uns anos, meu irmán non me recoñeceu cando foi recollerme polo nadal daquel ano (eu xa andaba por Madrid); e no día no que a tirei, non me recoñecía no espello, era como se fose outra persoa, estaba mutado, dende aquel día comecei recoñecerme no meu reflexo. De cativo, non sei se por non chegar a verme, tiña unha imaxe mental da miña cara diferente da real, da das fotos... non vos pasa ás veces que non vos recoñecedes nas fotos? O caso é que pensaba no transplantado, por que quererá alguén muda-la faciana? O máis probabel é que sexa por tela desfigurada por cousa dalgún accidente ou así; mas penso, é mellor ver a túa cara desfeita no espello, ou ver a dun descoñecido?
Pensade niso.
Hoy leí en un periódico que un médico va a hacer un transplante de cara. (pausa para la relectura) Sí, pone eso, sí. Pienso en cuando me dejé barba hace unos años, mi hermano no me reconoció cuando fue a recogerme por navidad aquel año (yo ya andaba por Madrid); y el día que me la quité, no me reconocía en el espejo, era como si fuese otra persona, estaba mutado, desde aquel día comencé a reconocerme en mi reflejo. De pequeño, non sé si por no llegar para verme, tenía una imagen mental de mi cara diferente de la real, de la de las fotos... ¿no os pasa a veces que no os reconoceis en las fotos? El caso es que pensaba en el transplantado, ¿por qué querrá alguien cambiar la cara? Lo más probable es que sea por tenerla desfigurada por causa de algún accidente o así; mas pienso, es mejor ver tú cara deshecha en el espejo, o ver la de un extraño?
Pensad en ello.





