logotipo

-Ez zaratarik atera, entzuten bagaituzte gureak egin du.
-Beldur naiz, ez da ezer entzuten eta ez da normala.
-Gutxi falta da.
-Hori duela ordu erdi bat esan duzu, eta oraindik hemen…
-Ez nuen pentsatzen hainbeste ur egongo zenik eta bidea ez da batere erreza. Nahiago nuke bidea zuzenean egiterik bagenu baina ezinezkoa da, dena ostopoz josia dago.
-Zertan pentsatzen ote nengoen zurekin etorri naizenean...
-Botinean. Lortzear gauden altxorrean, zertan bestela?.
-Askoz lasaiago nengoke besteekin. Lerroan goazela babesa sentitzen dut.
-Bai bai babesa, aurrekoa nora zu hara leloa moduan, noraezean.
-Orain arte ez zaigu hain gaizki joan ez?
-Ados baina hain ondo ere ez, bestela ez zinen hemen izango.
-Niretzat nahikoa. Nik bizitza arrunt bat nahi dut.
-Bueno akabo. Ixo eta segi aurrera. Han goitik ikusi dugu zer dagoen eta gurea behar du izan.
-Zer zirudien esan nahi duzu, zeren bertara heldu eta ez bada…
-Nazkatuta naukazu. Etortzea nahi ez baduzu ez etorri, buelta erdi eman eta segi besteengana.
-Orain? Bakarrik?
-Ba ixo orduan. Kontu!
-Zer?
-Ez hortik joan, hori ez da ura eta. Ez al duzu usaintzen?
-Bale, bale. Ufff…hau arnasterik ez dago, armiarmaren hatsa baino okerragoa…ufff..gainera begiak erretzen ditu…
-Adi joan joder, lau begik bik baino gehiago ikusten dute eta…
-Bale, bale, baina horrelakoak gehiago topatzen baditugu ez dut uste gauza handirik ikusiko dugunik.
-Han! hantxe dago, sastraka haien ostean…ikusten al duzu?
-Dedios, hori da hori.
-Bai, nik pentsatzen nuena baino askoz handiagoa da.
-Bai, baina nola egingo dugu eramateko? Gu bion artean ezinezkoa izango da.
-Tira, zati handi bana hartu, eraman eta gero besteei abisatuko diegu.
-Sastraka hoiek pisu handia dutela dirudi, akaso hobe gainetik pasatzen baditugu.
-Sastrakak? Ohiana ematen du eta…
-Azkenik lortu dugu, hartzen al diozu usaia?
-Umm..
-Etsaia, kontu!



-Imanoooooool!
-Zeeeeeeeeeeeeeer?
-Etorri inmediatamentian honaxe!
-Itxoin, uger egitera joateko prestatzen ari naiz.
-Orain etortzeko!
-Baaaa…laletxe, zer nahi duzu orain?-egongelatik bainugelara pasilotik dijoala.
-Etorri eta ikusi!-esan zion bainuontzirantz hatza zuzenduaz.
-Zer?
-Zer? Nola zer? Zenbat alditan esan dizut bainuan galletarik ez jateko? lehiotik txindurriak sartzen direla eta kriston nazka ematen didala bainuontzian sartu eta dena txindurriz beteta egoteak.
Dutxatu ondoren ur-telefonoaz garbitzeko, garbitzeko, garbitzeko, hain da zaila hori ulertzen? Eta gainera Sanex potea hor etzanda jaboi guztia galtzen. Eta ilea guzti hoiek…ajjjjj…ez dakit zer egingo dizudan
-Jesus ama!, hori da hori karakterra dakazuna.
-Hori garbi nahi dut eta oraintxe, bertan jateko moduan.


Iñigok txorrota zabaldu du eta hatzaz gailetaren txokolatea isurbiderantz bultzatzen du.

(anplifikadore bat balego entzungo litzateke):

-Adio mundu krudela.
-Ez adiorik esan oraindik, ez behintzat nire masailezurraz zure zilborra atera arte.

John Whitechapel

Pd. Ahozapaiko zeruan desira zaporea uzten dituzten arantzak, urak herrestatzen ditu.
Zorionak Txino.

Zer "malaletxe" txingurriek, ez?
Asko disfrutatu dut.

Pd-a oso ona.

Saulas