logotipo

-El siguiente!
-Ni!-esan zuen Pedro-k eskua instintiboki altxatuz. Bi ordu pasa zeramatzan zai eta hori hitzordua aurretik hartua zuela.
-Y bien?
-Tira, ba… lan eske nator.
-Ondo da, lana aurreratzearren, galdera batzu egingo dizkizut eta gero zure datuak, izena, helbidea e.a. honako inprimakian beteko dituzu.-esan zion funtzionariak paper mordo bat luzatuaz Pedro-ri.
-Bale.
-Bueno, esperientziarik? Zerbaitetan aritu zara lanean azken denboraldian?
-Bai noski, urteak daramatzat…bueno neramatzan, atezain lanetan.
-Atezaina? Ez al zara apur bat nagusia hortarako? Ez txarrera hartu baina…
-Ez lasai, urte asko eman ditut eta trebea naiz lanean.
-Baina …demagun adibidez diskoteka batean lantxo bat aurkitzen dizugula eta arazoren bat suertatzen dela, ez dut uste zuk perfilik onena duzunik, barkatu berriz baina ez zaitut zu burrukan dauden bi nazkante banantzen ikusten…
-Bueno, egia esan ez naiz sekula diskoteketan aritu. Nire lana harrera lana zen, bueno harrera eta kokapena.
-Hotel batean akaso?
-Tira, hotela hotela ez zen baina hotela balitz bezela funtzionatzen zuen.
-Bale. Lanpostu finkoa zen?
-Bai, lehen egoten ziren lan tipokoa. Ustetan betirako, baina gauzak aldatu direnez…
-Ia, krisi ekonomikoa.
-Hala da, ahotik kendu didazu.
-Eta enpresa itxi egin zuten?
-Ez, itxi ez, baina erregulazio bat eman da.
-Klaro, saltzea zaila, diru laguntza gutxi eta banketxeek ere ez dute laguntzen, kredituak eta…
-Hoiek dira txarrenak, hoien erruz nago ni hemen.
-Dirua eskatu zenien?
-Dirua? dirua ez, lana.
-Bankuari?
-Noski, beraiek kendu didate lana.
-Zorrak zenituen? ez dut ondo ulertzen.
-Ez ez, zorrik ez. Erreza da azaltzen. Beti joan zaigu ondo gure negozioan, hau da, bezerorik ez zitzaigun falta etxebizitzen prezioa goraka hasi zenerarte. Prezioak goraka egiten zuten einean jendeak orduan eta kreditu handiagoak eskatzen zituzten eta bankuarekiko menpekotasuna orduan eta handiagoa zen.
-Bai, badakit lotsagarria dela baina oraindik ez dut ulertzen…
-Nik ez dut ideia handirik makroekonomiaz baina erreza da azaltzen. Etxebizitzen prezioen gorakadak kredituen eskaerak igo zituen eta gaur ere berdintsu dago, baina ez hori bakarrik, epeak ere gero eta luzeagoak dira, gehiengoaren bizitza osoa hipotekatuz.
-Mmmm…segi, zeren oraindik galduta nabil.
-Ba hori, banketxeek bezeroak eskatutako kredituak ordaintzeko bizitza legea aldatu zuten beraien onurarako.
-Zertaz ari zara?
-Bizitza luzatzeaz.
-Ehh? (hau ez dago sano ganbaratik).-pentsatu zuen.
-Bankuek gaixo diren beraien bezeroak, kredituak ordaindu artean iraun bizi makinetara konektatzen dituzte. Lehen garai batean norberaren ordua heltzen zenean hil eta kito. Baina gaur egun ez, zorrak badituzu “konekzioa” praktikatzen dizue eta den dena ordainduta izan arte jai duzu.
-Uffff…
-Horrexegatik galdu nuen nik lana, guk betidanik aurreikuspen plan bat geneukan. Bagenekien nor eta noiz zetorren baina gaur egun ezinezkoa da.
-Joder…barkatu hitza baina…
-Lasai.
-Orduan…ez zara ba zu izango…?
-Bai, berori.
-Demontre!
-Eta orain bakarrik eta kalean.
-Eta zer da Markos delakoaz? ez zen zure laguntzailea?
-Hark arazoa somatu zuenerako Lazaro-rekin jarri zen kontaktuan eta berarekin dago orain.
-Lazaro, nik pentsatzen dudan Lazaro?
-Bai, Lazaro gaixotasun eta erreabilitazio kontuetan oso iaioa zenez, berak ere lehen aukera ikusi zuenean konpetentziara pasatu zen. Duela urteak Euskadiko Kutxa-ko aseguru departamentuko exekutibo erasokorrenetariko bat da.
-Bueno bueno…
-Eta? zerbait orduan niretzako?
-Tira, ez da exekutibo lana baina…utzi dei bat egiten…
-Ados.
Funtzionarioak telefonoa hartu eta deia egiten zuen bitartean ez zizkion harridura begiak Pedro-ri gainetik kentzen.
-Ama? si soy yo…si….si….una cosa, todavía os mandan de la parroquia la Milagrosa? Vale.
-Zer zerikusi du Ama Birjinak guzti hontan?- galdetu zuen Pedro-k.
-Zera okurritu zait. Ama eta bere auzokideak oso oso sinismenduank dira, etxez etxe Milagrosa pasatzen dute fededunen artean. Astebete egiten du Milagrosa-k etxe bakoitzean.
-Bai, ezagutzen dut ohitura hori.
-Ba, Milagrosa etxez etxe ibili eta bere imajina daraman kutxan dirua sartu beharrean, zu zeu etxez etxe joan zaitezke. Mantenua egina egongo litzateke fededunek emandakoarekin eta gainera etxetik atera aurretik kutxan sartu ohi duten dirua zuretzat izango litzateke, zure gastuetarako noski. Eta bestetik pentsa zer suposatuko lukeen beraientzat zu bezelako Santu gizona etxean izateak.
-Ahhh…ez da ideia txarra.
-Ehh..galdera bat.-esan zuen funtzionarioak.
-Bota.
-Ehhh…badakit adinduna zarela eta hori dena baina…ehhh…sexu abstinentziarena mantentzen duzu?
-Nola?-galdetu zuen Pedro-k aurpegian odol guztia konzentratu zitzaiola.
-Barkatu atrebentzia baina ama alarguna denez…ez dakit…nahiz eta Santua…gizona ere zara eta…
-Lasai, tori hau.-esan zuen bere jakako poltsikotik sobre bat atera eta funtzionariari luzatuaz.
-Zer da? ea ba..jaun agurgarria…mmm…azkenengoz gure kontsultan…sexua ezarri…errefusatze fisikoa…gutxienez urtebeteko abstinentzia…joder, noiz operatzen zaituzte orduan?
-Bi aste barru.
-Eta goiko guztiei…mozt…kentzen die…asuntoa?
-Hierarkian altu daudenak dira aingeru ez diren bakarrak.
-Eta besteak?
-Haseeran begiak itxita, gero denborarekin jarrera pasiboaz.

Koño....ez nuen nik uzte piraten artean holako zaletasuna zegoenik... baina... bai... data irakurri eta hortxe...... zuek ere... Gora San Fermin!!