logotipo

Iraileko bigarren astea.

-Tira, eta zein da aurtengo froga mein Doktor?-galdetu zion Eva-k Stephan Balkenhol doktoreari, bere bi dogo alzaziar-ei txerrikiak izateko handiegiak ziren haragi puskak ematen zien bitartean.

Stepahn doktoreak, matekatika eta fisikan doktoratua zen honek, iraileko bukaerarako emaitza baten bila eman zituen azken hilabeteak. Iraileko froga.

Urtero antolatzen zuen Eva-k iraileko jaia. Hau iraileko azken egunean izaten zen eta beti ere froga leku desberdinetan antolatua izan zen erronkaren arabera.

Frogak beti desberdinak izaten ziren eta froga guztiak bezelaxe hauen helburua froga gainditzea izaten zen baina ezaugarri berezi batekin, frogan parte hartzen zutenen artean irabazle bakarra zegoen, hau da, irabazleak iraun-bizi egiten zuen hoietakoa zen froga hura. Beste parte hartzaileak ez. Era hortara bakoitzak onena ematen zuela eta saio bakoitzean bihotza eta burua 100% jartzen zutela pentsatzen zuen Eva-k eta horregatik horrela behar zuen izan.

- Nik uste aurten benetan gustokoa izango duzula bai froga eta baita kokapena ere.-erantzun zuen Stephan-ek haragia gurina moduan desegiten zeuden bi dogoei begirik kendu gabe.

-Hala espero dut, badakizu nire gonbidatuei onena eskeini nahi diedala eta oso zorrotza naizela kontu hoiekin.

-Ziur naiz gustokoa izango duzula.- esan zuen Stephan-ek oinen dardara ez nabaritzeko eskuan zuen azal irekitzekoa eskubarnean sartu zuenean.
(Min horrek esna eta adikor egotera bultzatzen zuen).

-Tira, ondo dakizun bezela gure Hitler maiteak Prusia bereganatzea nahi du eta huraxe aukeratu dut zure jairako eszenatoki bezela. Fürher-aren omenez, Prusiako hiri bat izango da frogaren testigu. Konigsberg.

-Ez dut sekula entzun.- esan zuen Eva-k kasu handiegi egin gabe entzundakoari.

-Beno, hiri hortan Pregel ibai gainetik zazpi zubi pasatzen dira Kneiphof uhartea hiri erdian geratzen delarik. Baina errexago mapa ikusita ulertuko duzu.

Eva ez zen gogo onez hurbildu, ordurartekoak ez bait zion ezer esaten.




-Asuntoa hau da, froga irabazteko zazpi zubietatik pasatzen den zirkuitoa egin behar dute. Logikoki zubi bakoitzetik behin bakarrik pasa daitezke. Erronka zazpi zubietatik behin pasatuz herritik pasiatzea da.

-Ahhh, zoragarria! zubi bakoitzetik behin igaro eta zazpi zubiak pasa behar dituzte…baina...ez da erreza izango ezta?-galdetu zuen ahurrek jartzen duten moduko begirada goxoa doktoreari luzatuz.

-Ez da erreza ez.


Irailak 30. Konigsberg-ko Unibertsitatea.

Eva-k agindu bezela froga eguerdiko 12 etan hasi zen. Lehiakideak zortzi ziren. Eva-k bere erreklutamendu sail berezitik aukeratuak guztiak.

Iraileko egun hartan eguraldia ederra zenez, frogaren jarraipena egiteko unibertsitateko jardinetan antolatu zuten picnic-a, kabiarra, untxi azukreztatua, ukondoa, saltxitak, zerbeza eta nola ez, Eva-k hainbeste maite zuen champagnea. Dena ezin hobea.
Jaia girotzeko Richar Wagner-en Lohengrin-en pertsonaia antzezteko Beniamino Gigli abeslari berbera ekarri zuten Italiatik.

Arratsaldeko 3 ak inguru Stepahn hurbildu zitzaion Eva-ri frogaren egoeraren berri ematera.

-Mein Frau! Mein Frau.- oharrarazi zion bere presentziaz Eva bere Fritz-etako batekin sexu jolasean zebilen bitartean.

-Bai Stepahn?-erantzun zion Eva-k Fritz alde batera baztertuz eta soinean soilik zeraman bere perladun lepokoaz zirkuloak marrazten zituela.

-Irabazle bat dugu! Irabazle bat dugu!.

-Ekartzazue niganan orduan!- agindu zion Evak.

Irabazlea Eva-rengana eraman zuten.

-Hemendik aurrera Fritz izango zara eta nire zuzeneko aginduak jasoko dituzu. Ez besterik.

-Bai mein Frau.- erantzun zuen buruan erramuzko koroa zeraman irabazle berriak.

-Hurbildu nigana.

Fritz berriak bazekien zer suposa zezakeen bilusik zegoen Eva-ri begiratzeak, horregatik denbora guztian bere begiez Eva-ren begirada jarraitu zuen, etenik gabe, Eva-tik 30 zentimetrotara geratu arte.

Eva-k orduan gorputza aurreratu eta Fritz-en begi siniskaitzei begiratuz:

-Atera mihia.

Eva-k Fritz-en mihia bere ahoan sartzekoak egiten ari zela, derrepente eskubiko eskuaz Fritz-i mihia moztuko zion guraizeak atera zituen eta zast.

-Fritz maitea, zu nire goardia pertsonalekoa izango zara.- buelta erdi eman zuen eta mihi zatia bi dogoei eman zien, baina haiek kasurik ez, nahikoa lan zuten ekarri berri zieten pieza handi harekin. Eta oraindik beste sei pieza astintzeko.

Bien bitartean Fritz-ek begiak zuloetatik ateratzear zituela, ahoa itxi eta odolaren goxoak emandako larriaz izkina batera joan zen. Bertan zegoela eta gertatutakoa sinisterik ez zuela, burura etorri zitzaion Eva-ren goardia pertsonalekoei hain identifikagarria zitzaien ixiltasuna. Jarrera martziala zelakoan bera, inozoa.




-Mein frau.- esan zuen doktoreak adeitasunez.

-Bai?
-Eh…moztu egingo dizkiogu?
-Ez gaur ez, gaur gauean nire logelan nahi dut. Bihar, bihar moztu.
Ez dut nahi nire goardia pertsonalekoak, ni ez nagoenean, beraien fusilak garbitzen ibitzerik. Akatu txakurra eta amorrua akatuko duzu, baina gaur gauean… txakurra nahi dut!

-Zure esanetara mein Frau.

John Whitechapel

Pd. Nola egin ote zuen? ummm...

Redioss...jajajaj...orain erronka gure teilatuan?

Saulas