Día complicado.
Tanto en lo laboral como en lo personal.
Lágrimas vuelven a brotar de mis ojos.
Todo se derrumba sobre mi , este año, o al menos asi lo siento.
Necesito tranquiilidad. Ilusión. Alegria.
Muchacho,¿ Me das un poquitin de eso?
El poder de los sentimientos es tan fuerte que a veces hasta asusta..
Hoy he vuelto a repetir una frase, que me es muy familiar.
El amor es el sentimiento más bello pero a la vez es el más cruel"
¿ Cuando se convertirá para mi en un sentmiento hermoso?
No en algo que causa dolor.
No me gustaría convertirme en una persona fria y calculadora.
Soy pasional, sentimental y me dejo llevar.
Pero en este caso, no puedo dejarme llevar. Tu tienes una Mujer y las cosas tienen que ser así.
Creo en nuuestra AMISTAD.
Que seamos AMIGOS.
Te aprecio, te tengo un infinito cariño,
No puedo ilusionarme, ni jugar.. No puedo..
A ver, si tu muchacho, puedes devolverme un poco de ilusión verdadera. Me gustaria tanto llegar a ilusionarme contigo..
La palabra es que me gustas.
Esta mañana cuando hablaba contigo, el tiempo se nos ha pasado volando a los dos. Diez minutos rapidisimos..
Y hoy tu, me has pedido los dos besos.
Eso me ha gustado.
¿ Quién da el siguiente paso?
Es curioso, debo estar cansada o la musa de mi
inspiración aparece con el desamor.
Escuché decir a un buen músico, que las más bellas
canciones se escriben bajo los efectos del tal nombrado y embriagor desamor.
El caso es que me sentía más inspirada que ahora..
Cansacio??
O la tristeza, la melancolia, son armas que utiliza la poderosa musa para expresarse.???
-Me gustas muchado, ( a partir de ahora te llamaré asi) . Me gustan tus ojos, tu mirada tímida, tu falta de palabras, tu cara un tanto enrojecida cuando me dirigo a ti, tus labios...
Más no se si seguramente se quedará todo ahi.
Creo que eres un tanto timido y a mi ahora me da cierto miedo llevar la iniciativa. Me gustaria tener la posiblidad de conocerte más, pero yo ahora no me atrevo.
Tal vez café a café podamos conocernos poco a poco.
Me gustaría pasear contigo tranquilamente y conocer algo de tu vida.
¿ Me invitas a cenar?
- M´agrada sentir-te a prop, que em cuïdis, sentir-me protegida per tu.
Se que he canvïat la forma de dirigir-me a tu. Però crec que amb el canvi sortim guanyant els dos. Ahi per la nit, tenia certa necessitat de sexe, i vaig pensar en les vegades que m´havies fet l´amor. Si no et creguis, jo també tinc desitjos envers tu. I vaig pensar com seria fer l ´amor amb tu.
I seria preciós. Segurament em tractarias com cap home ho ha fet.
Amb desig, passió, dolçor, carinyo...
I durant un segons em vaig deixar portar per els teus braços.
Van ser segons, peró vaig tornar a estar amb tu.
- M´agrada com es la nostra relació ara. No la canvio per l´altra. Potser no te la passió del sexe que vaig somniar.. Però si te el teu carinyo, la teva protecció. Em sento bé amb tu. Gràcies per escoltar-me, per fer d´amic, per deixar-me buidar per dins, com amb ningú ho he fet.
Gràcies per estar el meu costat.
- Me gusta sentirme viva!!!
Ahora mismo sólo puedo decir eso.
Tengo el corazón a cien mil por hora.
Me has llamado.
Aunque se ha cortado la llamada, tan sólo ver tu nombre en mi móvil.....
Me da miedo.
Me da miedo que provoques tanta emoción en mi.
En el azul de tus ojos me pierdo
en el horizonte lejano de tu mirada.
Presa de tus lágrimas de mar,
enjaulada en tu cabello de oro.
En el azul de tus ojos me embeleso
repletos de luz timbreante de estelas.
Atrapada en tu esbelto cuerpo
anidando tus turgentes labios en los mios.
En el azul de tus ojos veo
la cálida ilusión del pérdido deseo.
Enredada en tu porte, cual caballero del medievo:
Elegante. cisne alado de esplendorosa apariencia.
En el azul de tus ojos.
En ellos veo, me pierdo, me embeleso....
Amor.
Dos caras tienes:
Una bella como el rocio de la mañana.
Otra cruel, cual ponzoña del peor veneno.
Amor.
Das razones que nadie entiende.
Y tus declaraciones son enjambres
de desconciertos y lunas por descubrir.
Amor,
cual moneda de doble filo.
Hieres, quebrantas, desconciertas.
Endulzas, ilusionas, desesperas..
Amor,
arquetipo de noches en vela,
de puntos equidistantes,
de triangulos de besos alineados.
Amor.
Más pese a todo que bello eres.
Que dulzura es estar enamorado!!
Mi mente esta saturada, de muchas, muchas cosas....
Esta mañana me he levantado asustada, esperando los resultados de los análisis. Esta todo bien, pero mi cabeza es un hervidero.
Tengo miedo a tener algo. Es un miedo irracional, claramente es hipocondria. Tengo que intentar relajarme, como sea...
Y creo que he darte las gracias, cielo.
Me gusta que estés ahi y me cuides y te preocupes por mi.
Se que no lo dices, pero aunque no lo digas soy consciente de lo que sientes, no quiero ahondar en ello.
Pero no se si estaré siendo egoista, porque ahora te necesito ahi, que me ayudes. Eres como mi sol, que esta ahi, velando por mi.
Cada día que pasa, te aprecio más .
Y es aprecio del de verdad, del que espero que nunca muera.
No cambies nunca.
Y en este inmenso lio, en el que esta mi cabeza ahora, va y tu, si tu
te haces realidad.
Ya no eres un desconocido, he hablado contigo, me he tomado un café contigo, me he reido contigo, te he dado dos besos..
Que me muero porque sean uno!!
Me gustas si. y me muerdo las uñas para no llamarte, porque seguramente ahora no es el momento y porque quiero ir poco a poco .
Conocerte.
Aunque en el fondo estoy actuando con mucha cautela, me da miedo volver a ilusionarme, me da miedo enamorarme, me da miedo volver a sufrir..
Dame tiempo,
No et pensis que no.
Vull que arribem a ser molt bons amics.
Vull la teva estimança d´amic.
Vull la teva ajuda i protecció.
M´has conegut en un moment molt gran de debilitat.
No em trobo del tot bé i tinc por a patir.
Per això necessito que estiguis aprop.
Que em cuidis com si fos la teva cosina petita.
Vull que siguis el meu angel.
" Hoy después de algunos meses te he vuelto a ver.
Hacia mucho que no coincidiamos
como en otros tiempos que lo haciamos casi a diario.
Te has girado a mirarme y te he contestado con una tímida
sonrisa.
Ni te conozco, sólo se que coges el metro a la misma hora que yo,y
que nuestras miradas se cruzan,
Mis ojos se clavan en el azul de los tuyos.
Seguramente ni te conoceré..pero me agrada encontrarme con tu
alegre mirada cada mañana.
Y resulta que el viernes te hiciste realidad.
Me saludaste, me hablaste, me invitaste a un cafe y me diste tu targeta.
Y me sorprendiste, porque a parte de ser rematadamente guapo, tu conversación es agradable, y lo que capte fue de un chico interesante.
Y ahora mismo me muero, por volver a quedar contigo. Porque me gustas, me gustas desde hace más o menos cuanto... dos años que nos vemos??
Nuestras alegres miradas siempre se cruzaron, y nos esperabamos ...y nos sonreiamos..
Y ahora eres real..
Tienes nombre y apellidos, y me encantaria salir contigo a tomar un cafe, conocerte, ir poco a poco...
Porque me gustas, porque esta vez me gustaria que saliera bien..
Voces imperceptibles
que acurrucan sueños de papel.
Susurros incasdencentes
que adormeden sentidos ya soñados.
Gritos alados
que colman deseos no encontrados.
Voces, susurros,gritos
habitais en el interior de niñas pérdidas,eternas.
Poblais en elfas, hadas, y nomos.
Quiero decir muchas cosas, y mi mente va más ràpida que mis palabras.
Tal vez me estoy preguntando, si caben las ilusiones y pasiones en este mundo , que cada vez me parece más distinto a mi.
Tal vez me estoy preguntando, si estoy equivocada, y la soñadora que hay en mi, debe despertar a la cruda realidad.
Tal vez me estoy preguntando, si esta niña romántica que vuela en ilusiones de papel en mi interior, deberia crecer y darse cuenta que
el mundo resulta a veces como una selva , en la que tan sólo hay que sobrevivir.
Sin más.
Creo que estoy aprendiendo lecciones.
Y seguramente la vida es más dura de lo que me pensaba.
La niña de porcelana se ha roto.
La niña de porcelana no quiere crecer.
La niña de porcelana desea amar, en un mundo donde los sentimientos deberian primar por encima de todo y dónde la ilusión nunca deberia destruirse.
Despierta, niña porcelana, este mundo es cruel.
Sueño, y en el toco, acaricio y beso.
Dos cuerpos que se entrelazan
uno encima del otro,
gotas de sudor resbalan por la alhomada de acero.
Sexos humedecidos, mojados calientes,
que resbalan como titanes de hielo.
Se frotan, se aacarician, se unen
y la humedad brota como tibios torrentes emborrachados.
Aroma de sexo embriagador,
bocas, lenguas, dedos,manos,
sudores, gemidos, ,explosiones de placer.
Orgamos eternos, múltiples.
Sueño, y en el hay pérdida de concisnecia alada
placer desmedido,locura jadeante,
cuerpos atrapados, unidos por sus sexos
Sexo.
Sexo, y al final una palabra: : Amor.
Mis pasos dan vueltas detrás del armario,
mis ojos miran a través de ventanas rotas,
mis manos vacias de caricias no encuentran piel
y mi boca de raso no besa labios de miel.
Si, mi boca, mi boca torpe de no dar besos
esos que más añora,besos de amor,
labios que se estrechan y se enredan
lenguas que se tocan y se buscan.
Besos de artimañas escondidas,
besos pronunciados,largos,apasionados
besos de lenguas rotas
besos sólo besos.
Besos.
Creo que un poquito me he llegado a enamorar de ti.
Tienes todos los elementos para encajar conmigo. Lo hariamos seguramente a la perfección. Hasta tus enfados, casi se parecen a los mios.
Tu risa es encantadora. Tus palabras me envuelven y me siento protegida por ti. Siento que contigo no me va a pasar nada malo.
Me das protección. Y no voy a mentirme mas, me encantaria tenerte a mi lado y besarte y acariciarte.
Por eso, cuando nos despedimos me pongo tonta.
He puesto las condiciones, porque me conozco. Y por primera vez me estoy protegiendo de mi misma.
Me gusta tu voz, tus manos de papel, y tus besos de azúcar.
Si dejo pasar el tiempo, me puedo llegar a enamorar de verdad.
Por eso voy a reconvertirte en buen amigo.
Esta vez soy yo quien decide.
Porque cuando dices tu pareja " una pequeñita cosa se me clava dentro".
Por eso ahora es el momento de decir que no a la ilusión mágica de haberte tenido, y que por instantes fuistes un poquito mio, aunque fuera ilusiones. Serias una persona ideal para mi.
Me gustas, me encantas, me importa muy poco, como seas fisicamente. Como si eres el Jorobado de Notre Dame.
Me proteges y acurrucas.
Me siento bien a tu lado y me gustaria pasar horas y horas hablando de ti, de mi... de como te sientes, que haces..
Ahora mismo cuando debes estar cenando con tu pareja, me gustaria hablar contigo hasta que amaneceria. Hablar de nuestra vida, de nuestros sentimientos, de porque sentimos asi, de las cosas que nos han pasado...
Eres dulce, cariñoso, tierno, pasional, sexual, y con carácter. Si tienes carácter, y hasta eso es bueno, porque seguramente me dices cosas que ni yo misma quiero oir. Porque rebuscas dentro de mi, donde a veces duele...
Eres maravilloso y tu pareja tiene una suerte bárbara por tenerte a su lado. Esto no va a ser un post. Es como una especie de vaciado de sentimientos. Neceisto escribir. Perdonad, a quién lo leais, por lo largo, extenso y de nuevo atropellado.
Me gustas cielo, si me gustas mucho.
Que le voy a hacer?
Y querria que no te despedieras de mi . Que estuvieras conmigo.
Que me protegieras y me dieras consejos.
Es un poco lo que me pasa con mi otro amigo
Hoy cuando me han dicho lo de el Expediente de Regulación de Empleo, una de las primeras personas a quién se lo he dicho es a el.
Porque me protege, porque se que esta ahi, porque me cuida y porque con el me sineto segura como contigo.
Al fin y al cabo quiero un poquito de protección.
Y puff acabas de aparecer en el msn ¿ Te abré llamado con el pensamiento?
Creo que m espera un tiempo de estar sola.
Me he ido de compras, con Cabeza Loca
Aunque aun tengo molestias, pero espero que se vayan poco a poco.
Tu cabeza loca, me recuerdas a otra que lo era, pero que ha cambiado tanto...
De la anterior cabeza loca, recuerdo eso... Ahora con su " novio perfecto" tan estable, tan madura, tan racional, que casi casi no la conezco.
A veces me gustaria que volviera un poquitin. Porque tengo la sensacion de haberla pérdido de vista.
Al volver una pareja se ha sentado a mi lado.
Y he vuelto a sentir esa quemazón interna.
¿ Dónde estás Cariño
desconocido?
¿ Dónde estás Amor invisble?
No tardes mucho en venir. Sal de dónde estés y ven a mi.
Dame algo de lo que me falta.
Me dicen que la solución esta dentro de mi. Y que yo he de estar bien conmigo misma.
Poco a poco ya lo estaré.
Pero me haces falta. Si amor, te escribo a ti, a ese desconocido que no se ni donde está, pero que algún día me dirá cosas bonitas.
Y aunque se acabe, habre vivido eso.
Y esto ahora, va por ti.
Estoy pensando mucho, mucho.
Y creo que quizás tendremos que cambiar algunas cosas.
Y me tienes que explicar muchas.
Cielo, ahora, que no nos comunicamos, lo veo todo un poco distinto.
Mucho más real.
Eso real, es lo que yo busco.
Creo que será mejor que seamos amigos. Que estés ahi ayudandome, porque ahora necesito eso. ( Si tu quieres claro está
Pero... ciertas cosas, no deberán ser....
No amor, a hurtadillas, a escondidas.
Si aprecio, cariño de amigo.
Tal vez no tanto Amor romántico
Porque no es lo que debe ser.
Soy sensata.
Real.
Consciente.
El día ha comenzado muy somnoliento. Mucho.
Es por lo que me receto el médico.
De médicos ha seguido la cosa. Mi infección de orina ha desaparecido.
Lo que no desaparece es mi angustia.
Y ahora cuando casi se me cierran los ojos, no se si por sueño, cansancio o que..
Y cuando acabo de leerte, siento que no tengo nadie con quien compartir este puente.
Tu estas ya muy muy lejos. Ya casi ni te recuerdo, aunque soñe toda la noche contigo.
Y tu?? Tu com ha de ser. Estaras amb ....
Es normal.
Estoy extraña. No se que he de decidir respecto a esto.
No se si vivirlo y punto, sin mas..
O tomar alguna decision clara.
¿ Que tengo en el fondo??
Pero tambien se que me haces bien, me gustan tus halagos y me haces senir agusto. Eso es bueno.
Muy bueno diria yo. Y no hago nada malo.
Además es una forma de llenar mi trocito de vacio.
Es bueno que estes ahi.
Pero también soy muy realista.
Y muy conocedora de lo que hay.
Totalmente consciente de ello.
Y lo soy más cuando nos despedimos. Ese instante es como si de un plumazo cayera toda la realidad encima. Cuando me doy totalmente cuenta que mi imaginación es la que te abraza y te besa, y te duerme.
Y de ahi, mi frase: " Como me gustaria que estuvieras aqui". Y en esa frase tal vez no estes tu, sino la personalización de lo que deseo.
O eres una voz que me da cariño.
Eso que tanto necesito.
Es raro no??
Me das un poquito de paz ,en mis horas de sombras...
Aunque ahora tenga cierto temor , a escribir ciertas cosas...
Por si puedes sentirte agobiado, presionado.. Y .. Vuelvo a pensar más en los demás que no en mi misma.
Debo pensar en mi. En que siento?? Si claro, que me gustaria que te hicieras real, no tu en si.. si no que alguien real me dijera lo que tu me dices..
Me ha pasado algo curioso esta tarde cuando he ido a ver
un piso.
El chico, de la agencia, la verdad, era guapo, con su traje, su amabilidad, su acento argentino.. Y he pensado: " Que agradable es ir paseando junto a él"..
Mira tu que soy tonta. De algo puramente comercial, mi mente ha hecho algo romantico.
Hace, que no me cogen de la mano al pasear.....
Te diré.. que sólo senti un momento de ilusión contigo, una noche que estuvimos juntos. Un viernes.
A la mañana siguiente, me contaste tu situación y la ilusión se fue.. de un sólo plumazo.
No siento esa ilusión por ti. Siento tal vez, la protección , cariño, mezclado con deseo pasional.
Tal vez, porque mi mente anhela esas dos cosas juntas.
Sé que nunca te harás real, y jamás te lo pediré.
Pero es innegable que necesito esa realidad.
No tu realidad. Sino la de un abrazo, y un beso real.
Y tu eso se de sobras que no puedes darmelo y jamás consentiria que pasara. Te respeto demasiado..
Sólo se.. que este puente volveré a pasarlo sola.
Sin abrazos, sin besos, ni caricias.....
Intento animarme, lo intento de verás, pero no puedo .. no puedo..
He salido un poco más, intento escuchar la radio, ver la tele, leer...
Pero mi cabeza vuela. No esta. Es como si sólo estuviera concentrada en mi soledad, los resultados de los análisis, los médicos, el miedo, el temor, la angustia...
He ido al herbolario. He comprado tila,valerianas y lo que tu me recomendaste. Me he hecho una infusión esta tarde.
He vuelto a llorar de nuevo.
Y el silencio me ha embargado.
Sólo silencio a mi alrededor, nubes de polvo, y silencio.
Gotas de lluvia y silencio.
Viento y silencio.
Frío y silencio.
Silencio.
Sólo silencio.
Y mi sonrisa pérdida.
Eso me duele. Sé que a todos os gusta.
Recuerdo cuando alguien me dijo un dia: " Da gusto verte, siempre estas sonriendo".
Y tu hoy me lo has hecho recordar.
Mi sonrisa. Mi cálida sonrisa.
Se ha perdido.
Y sólo hay silencio y lágrimas y miedo.
Y sé que hay a mi alrededor gente, preocupada por mi.
Tu eres uno.
Pero si lo miro bien. Hay mucha más gente.
Estas tu, desde hace 3 años, y algun dia, fuera de tonterias, me gustaria decirte lo que te aprecio y que eres uno de los mejores amigos que tengo. Aunque tu conozcas a la Montse divertida, alegre, fuerte y discola , que ahora no sé donde esta.
Este año algo la ha matado. Y ahora no la encuentro.
Y estas tú amiga, aunque ahora tengas novio, se que puedo contar contigo..
Y tu .
y tu .
y tu.
y muchos mas tus....
Entonces... ¿ Por qué esta Soledad??
Este Silencio.
Es mi alma, la que se ha roto. Y para esto no hay loctite. No se pega sin más.
Quiero decir TE QUIERO.
Quiero amar y ser amada.
.





