Congreso de Retiro Espiritual
Vamos llegando a una edad en la que observas que tus amigos van avanzando en la vida, van evolucionando, van dando esos pasitos que te marca la sociedad y que tú mismo quieres dar o al menos tener la oportunidad de darlos.
En los tiempos que corren, el siguiente paso a los 30 es subir al altar, muchos de mis amigos han decidido darlo este año, si culo veo culo quiero, sólo quedamos pocos de mi especie que sobrevivimos en la jungla de los solteros. En concreto de este grupo, quedamos Kili, Grandullón y yo, cada uno con nuestras cosas, nuestros temas abiertos, nuestras fichitas y nuestras decepciones.
Cuando demos ese paso de los 30 a los…más o menos los 35 ó más!! El resto de la pandilla estará dando el biberón a su segundo hijo y cuando nosotros tengamos hijos, sus hijos nos llamarán tíos y nos estarán pidiendo euros o lo que haya en ese momento, para salir de copas con sus colegas.

La amistad si es de buena cosecha y se conserva en buenas barricas, perdura por los siglos de los siglos. Este grupo es de buena añada, fue un buen joven, un buen crianza y esperamos que sea un excelente reserva.
No hay que perder eso, la naturaleza de la amistad te va llevando a juntarte con aquellos seres más afines a ti y así se hace la selección de tus amigos cuando eres un crío. Ahora ya no estamos todos solteros, ya no todos vivimos en el mismo barrio, ya no todos somos “libres”.
Hemos creado una costumbre que esperamos que se convierta en una institución, “Congreso de Retiro Espiritual”.. El primero ya se ha celebrado y ha sido todo un éxito. La intención es hacerlo cada 3 ó 4 meses ¿se conseguirá mantener? That is the cuestion.
El I Congreso de Retiro Espiritual, se celebró en Navalperal de Tormes (Ávila), en la Sierra de Gredos, preciosa ubicación y perfecta organización que corrió a cuenta de la Abuela y de Moles.
Sólo tuvimos que abonar lo que había que abonar y mover nuestros cuerpos hasta allí, lo demás estaba todo previsto.
Comida y bebida no apta para débiles estómagos, juegos y risas, personajes curiosos del mismo pueblo cómo El Negro ó su hermano el Setas, que nos proporcionó unos espectaculares níscalos de los que hicimos acuse de recibo en uno de los dos bares del pueblo, también nos ofreció setas alucinógenas y alguna que otra caladita a sus porros.
Una queimada por cortesía del Grandullón, con sus Meigas y Bruxas, que por un momento hizo que nos corriera un algo por el cuerpo, realmente era el alcohol que lleva ese caldo, alguno y alguna no durmió tranquilo esa noche.
“MOUCHOS, CORUXAS, SAPOS E BRUXAS
DEMOS TRASNOS E DIAÑOS
ESPÍRITOS DAS NEBOADAS VEIGAS
CORVOS, PÍNTIGAS E MEIGAS
FEITIZOS DAS MENCIÑEIRAS
PODRES CAÑOTAS FURADAS, FOGAR DOS VERMES E ALIMAÑAS
OUBEO DE CAN, PREGÓN DA MORTE
FUCIÑO DE SÁTIRO E PÉ DO COELLO
PECADORA LINGUA DA MALA MULLER CASADA CUN HOME VELLO
LUME DA SANTA COMPAÑA, MAL DE OLLO
NEGROS MEIGALLOS, CHEIRO DOS MORTOS
TRONOS E RAIOS
AVERNO DE SATÁN E BELCEBÚ
LUME DOS CADÁVERES ARDENTES
CORPOS MUTILADOS DOS INDECENTES
PEIDOS DOS INFERNAIS CÚS
RUXIDO DA MAR EMBRABECIDA
BARRIGA INÚTIL DE MULLER SOLTEIRA
FALAR DOS GATOS QUE ANDAN Á XANEIRA
GUEDELLA PORCA DE CABRA MAL PARIDA
CON ESTE FOI LEVENTAREI O LUME QUE ASEMELLA Ó DO INFERNO
E FUXIRÁN AS BRUXAS A CABALO DAS SÚAS ESCOBAS
ÍNDOSE A BAÑAR Á PRAIA DAS AREAS GORDAS
OÍDE, OÍDE OS MUXIDOS DAQUELAS QUE NON PODEN DEIXAR DE BERRAR
Ó QUEIMARSE NA AGUARDENTE
QUEDANDO ASÍ PURIFICADAS
E CANDO ESTE BREBAXE BAIXE POLAS NOSAS GORXAS
QUEDAREMOS LIBRES DOS MALES DA NOSA ALMA E DE TODO EMBRUXAMENTO
FORZAS DO AR, TERRA, MAR E LUME
A VÓS FAGO ESTA CHAMADA
SE É VERDADE QUE TENDES MÁIS PODER CA HUMANA XENTE, AQUÍ E AGORA
FACEDE QUE OS ESPÍRITOS DOS AMIGOS QUE ESTÁN FÓRA
PARTICIPEN CON NÓS DESTA QUEIMADA
POR SANTIAGO SAN XOÁN E SAN ANDRÉS
QUEIMADA EU TE FIXEN
QUEIMADA TI ES.”
Entre los juegos destacó el psicólogo, triunfó entre los asistentes, el Capitán Piff, que dejó el estómago de Rafa para el tinte. Rafa es un descubrimiento, novio de la que fue, podría haber sido o será chica del Grandullón. En teoría nos tendría que caer mal, pues no, incluso el Grandullón hace muy buenas migas con él, parece buena gente y con las ideas muy parecidas a las nuestras, lástima que haya que picarle el billete y poner las cosas en su sitio.
Hubo algún momento de tensión habituales en cualquier Gran Hermano, los cuales no son destacables ni dignos de aguar ninguna fiesta.

El próximo nos toca a los tres solteros sin biberón, el listón está alto pero no inalcanzable y tengo plena confianza en nuestra imaginación, que es inescrutable e impredecible, me doy miedo a mí mismo.
En los tiempos que corren, el siguiente paso a los 30 es subir al altar, muchos de mis amigos han decidido darlo este año, si culo veo culo quiero, sólo quedamos pocos de mi especie que sobrevivimos en la jungla de los solteros. En concreto de este grupo, quedamos Kili, Grandullón y yo, cada uno con nuestras cosas, nuestros temas abiertos, nuestras fichitas y nuestras decepciones.
Cuando demos ese paso de los 30 a los…más o menos los 35 ó más!! El resto de la pandilla estará dando el biberón a su segundo hijo y cuando nosotros tengamos hijos, sus hijos nos llamarán tíos y nos estarán pidiendo euros o lo que haya en ese momento, para salir de copas con sus colegas.

La amistad si es de buena cosecha y se conserva en buenas barricas, perdura por los siglos de los siglos. Este grupo es de buena añada, fue un buen joven, un buen crianza y esperamos que sea un excelente reserva.
No hay que perder eso, la naturaleza de la amistad te va llevando a juntarte con aquellos seres más afines a ti y así se hace la selección de tus amigos cuando eres un crío. Ahora ya no estamos todos solteros, ya no todos vivimos en el mismo barrio, ya no todos somos “libres”.
Hemos creado una costumbre que esperamos que se convierta en una institución, “Congreso de Retiro Espiritual”.. El primero ya se ha celebrado y ha sido todo un éxito. La intención es hacerlo cada 3 ó 4 meses ¿se conseguirá mantener? That is the cuestion.
El I Congreso de Retiro Espiritual, se celebró en Navalperal de Tormes (Ávila), en la Sierra de Gredos, preciosa ubicación y perfecta organización que corrió a cuenta de la Abuela y de Moles.
Sólo tuvimos que abonar lo que había que abonar y mover nuestros cuerpos hasta allí, lo demás estaba todo previsto.
Comida y bebida no apta para débiles estómagos, juegos y risas, personajes curiosos del mismo pueblo cómo El Negro ó su hermano el Setas, que nos proporcionó unos espectaculares níscalos de los que hicimos acuse de recibo en uno de los dos bares del pueblo, también nos ofreció setas alucinógenas y alguna que otra caladita a sus porros.
Una queimada por cortesía del Grandullón, con sus Meigas y Bruxas, que por un momento hizo que nos corriera un algo por el cuerpo, realmente era el alcohol que lleva ese caldo, alguno y alguna no durmió tranquilo esa noche.
DEMOS TRASNOS E DIAÑOS
ESPÍRITOS DAS NEBOADAS VEIGAS
CORVOS, PÍNTIGAS E MEIGAS
FEITIZOS DAS MENCIÑEIRAS
PODRES CAÑOTAS FURADAS, FOGAR DOS VERMES E ALIMAÑAS
OUBEO DE CAN, PREGÓN DA MORTE
FUCIÑO DE SÁTIRO E PÉ DO COELLO
PECADORA LINGUA DA MALA MULLER CASADA CUN HOME VELLO
LUME DA SANTA COMPAÑA, MAL DE OLLO
NEGROS MEIGALLOS, CHEIRO DOS MORTOS
TRONOS E RAIOS
AVERNO DE SATÁN E BELCEBÚ
LUME DOS CADÁVERES ARDENTES
CORPOS MUTILADOS DOS INDECENTES
PEIDOS DOS INFERNAIS CÚS
RUXIDO DA MAR EMBRABECIDA
BARRIGA INÚTIL DE MULLER SOLTEIRA
FALAR DOS GATOS QUE ANDAN Á XANEIRA
GUEDELLA PORCA DE CABRA MAL PARIDA
CON ESTE FOI LEVENTAREI O LUME QUE ASEMELLA Ó DO INFERNO
E FUXIRÁN AS BRUXAS A CABALO DAS SÚAS ESCOBAS
ÍNDOSE A BAÑAR Á PRAIA DAS AREAS GORDAS
OÍDE, OÍDE OS MUXIDOS DAQUELAS QUE NON PODEN DEIXAR DE BERRAR
Ó QUEIMARSE NA AGUARDENTE
QUEDANDO ASÍ PURIFICADAS
E CANDO ESTE BREBAXE BAIXE POLAS NOSAS GORXAS
QUEDAREMOS LIBRES DOS MALES DA NOSA ALMA E DE TODO EMBRUXAMENTO
FORZAS DO AR, TERRA, MAR E LUME
A VÓS FAGO ESTA CHAMADA
SE É VERDADE QUE TENDES MÁIS PODER CA HUMANA XENTE, AQUÍ E AGORA
FACEDE QUE OS ESPÍRITOS DOS AMIGOS QUE ESTÁN FÓRA
PARTICIPEN CON NÓS DESTA QUEIMADA
POR SANTIAGO SAN XOÁN E SAN ANDRÉS
QUEIMADA EU TE FIXEN
QUEIMADA TI ES.”
Entre los juegos destacó el psicólogo, triunfó entre los asistentes, el Capitán Piff, que dejó el estómago de Rafa para el tinte. Rafa es un descubrimiento, novio de la que fue, podría haber sido o será chica del Grandullón. En teoría nos tendría que caer mal, pues no, incluso el Grandullón hace muy buenas migas con él, parece buena gente y con las ideas muy parecidas a las nuestras, lástima que haya que picarle el billete y poner las cosas en su sitio.
Hubo algún momento de tensión habituales en cualquier Gran Hermano, los cuales no son destacables ni dignos de aguar ninguna fiesta.

El próximo nos toca a los tres solteros sin biberón, el listón está alto pero no inalcanzable y tengo plena confianza en nuestra imaginación, que es inescrutable e impredecible, me doy miedo a mí mismo.





