51. Aquellos maravillosos años
Esta tarde, cuando salía de casa hacia la universidad, me he encontrado con un par de niños, de unos 10 años o así, que caminaban, acompañados por su madre, hacia el colegio. Ambos iban con su mochila colgando, discutiendo por alguna tontería, lo cual hacía que su madre se pasara todo el rato riñéndoles.
Y no he podido evitar echar la vista atrás, a esos años de infancia, cuando todo aún era inocente y no tenía tantas preocupaciones como ahora. Tampoco es que haga mucho de ello, la verdad (¡por suerte!), pero aún así lo veo tan lejano...
Recuerdo esos últimos días del curso, cuando las tardes se alargaban, y nos pasábamos la vida jugando en la calle o en las pistas. No puedo olvidar todas aquellas historias y amoríos de infancia, que nos parecían enormes problemas; a los que ahora no daríamos tanta importancia. Y, por supuesto, me acuerdo de aquel día en que me "casé" con una compañera de clase, con mi mejor amigo haciendo de cura. No puedo evitar que una lagrimilla se asome por mis ojos...
Hubo muchos problemas, claro que los hubo; pequeñas tragedias que nos ayudaron a madurar y a comprender cómo es de dura la vida. Decenas de personas que se pasaron por nuestra infancia, para luego desaparecer. Pero, no sé, prefiero quedarme con lo bueno. Podría recordar todos los conflictos que tuvieron lugar durante esos años, y que me deprimieron y me afligieron; pero prefiero quedarme con la idea de que mi infancia fue muy feliz.
En cualquier caso, comparo mi infancia con mi vida estos últimos meses y veo un cambio totalmente radical. De la monotonía, la rutina y la tranquilidad de esos días, he pasado al agobio y los cambios constantes (ya sean para bien o para mal) de esta época de mi vida.
¿Ha mejorado o ha empeorado todo? Tampoco podría juzgarlo, cada momento es diferente; yo tampoco soy el mismo de entonces. ¿Tienen razón cuando dicen que cualquier tiempo pasado fue mejor? Como siempre, todo depende del cristal con que se mire...
Y no he podido evitar echar la vista atrás, a esos años de infancia, cuando todo aún era inocente y no tenía tantas preocupaciones como ahora. Tampoco es que haga mucho de ello, la verdad (¡por suerte!), pero aún así lo veo tan lejano...
Recuerdo esos últimos días del curso, cuando las tardes se alargaban, y nos pasábamos la vida jugando en la calle o en las pistas. No puedo olvidar todas aquellas historias y amoríos de infancia, que nos parecían enormes problemas; a los que ahora no daríamos tanta importancia. Y, por supuesto, me acuerdo de aquel día en que me "casé" con una compañera de clase, con mi mejor amigo haciendo de cura. No puedo evitar que una lagrimilla se asome por mis ojos...
Hubo muchos problemas, claro que los hubo; pequeñas tragedias que nos ayudaron a madurar y a comprender cómo es de dura la vida. Decenas de personas que se pasaron por nuestra infancia, para luego desaparecer. Pero, no sé, prefiero quedarme con lo bueno. Podría recordar todos los conflictos que tuvieron lugar durante esos años, y que me deprimieron y me afligieron; pero prefiero quedarme con la idea de que mi infancia fue muy feliz.
En cualquier caso, comparo mi infancia con mi vida estos últimos meses y veo un cambio totalmente radical. De la monotonía, la rutina y la tranquilidad de esos días, he pasado al agobio y los cambios constantes (ya sean para bien o para mal) de esta época de mi vida.
¿Ha mejorado o ha empeorado todo? Tampoco podría juzgarlo, cada momento es diferente; yo tampoco soy el mismo de entonces. ¿Tienen razón cuando dicen que cualquier tiempo pasado fue mejor? Como siempre, todo depende del cristal con que se mire...
Comentario:
mm....yo de mi infancia tengo buenos recuerdos y malos no tanto por suerte...Lo raro es que a veces uno tiende a recordar más lo malo que lo bueno...Pero también es cierto que a veces se aprende más de lo malo que de lo bueno...
Un abrazo!
Un abrazo!
Comentario:
pase a saludar
Comentario:
Jejejejejej me hace gracia que Xavi lo traduzca, no sé porque creo que tengo algo que ver :$:$:$ y sí, me ha quitado el puesto que he tenido durante bastante tiempo:( pero bueno, no me quejo tampoco del que tengo ahora que está requetebien!!! (chachi piruli juan pelotilla... voy a tener que contratar ya.com eh? :P)
ups... creo que me he delatado... sí que entiendo bastante del catalán pero sigo pensando lo mismo por la gente que no sepa nada eh?
Gracias por comentarme por pensar que me iba a ayudar, la verdad dice mucho de tí y no hace falta que me comentes solo cuando hayas posteado eh? que puedes comentarme sin haber escrito nada... Y sobre ella... bueno es cierto que para qué tener enemigos pero me aún está bastante reciente y aunque las cosas van mejorando no quiero darle la oportunidad a volver a hacerme daño...
Besitos con sabor a reincidencia
ups... creo que me he delatado... sí que entiendo bastante del catalán pero sigo pensando lo mismo por la gente que no sepa nada eh?
Gracias por comentarme por pensar que me iba a ayudar, la verdad dice mucho de tí y no hace falta que me comentes solo cuando hayas posteado eh? que puedes comentarme sin haber escrito nada... Y sobre ella... bueno es cierto que para qué tener enemigos pero me aún está bastante reciente y aunque las cosas van mejorando no quiero darle la oportunidad a volver a hacerme daño...
Besitos con sabor a reincidencia
Comentario:
nu se nen..yo prefiero no recordar esos años...xD no fueron tan buenos tampoko :S a vivir el presente...xD :P
Comentario:
hola wuapeton!! q ya este post te lo comenté, solo venia a decirte q no pasa na x tu comentrio, q la aclaración la lancé directa al anonimo.
No tienes xq pedir perdón de na.
Y ya de paso te dejo mas besitos salados
No tienes xq pedir perdón de na.
Y ya de paso te dejo mas besitos salados
Comentario:
Traduzco al castellano!
-----------------------
Hola Ryan!
Sin duda, un buen tema. Alguna vez también lo he pensado, sabes? Por ejemplo, cuando veo a mis hermanos pequeños y las chorradas por las que se enfadan y se pelean... y pienso... “ya vereis ya lo q os espera! Aprovechad ahora q vivis tranquilos!”
Pero luego me doy cuenta de que no. Segura que no. Esa tranqilidad tampoc es lo que quiero. Nunca volveria atras para "gozar" otra vez de esa felicidad, pq eran otros tiempos, era lo que nos tocaba vivir, y no tendría sentido ser así ahora. De hecho, como ya sabes, a veces maldigo la inocencia infantiloide q aun me queda por dentro...
Por muchos golpes q recibamos, no podemos fijar la vista atrás y vivir del pasado, lo sabes perfectamente eso, no hace falta q te lo diga ;-)
Bueno... me estaba conectando ahora y te he visto, lo seguimos hablando por ahí si quieres.
adiós!
------------------
PD: nen! m'has posat al cap de munt de la llista d'enllaços!? aixx gràcies! ;)
-----------------------
Hola Ryan!
Sin duda, un buen tema. Alguna vez también lo he pensado, sabes? Por ejemplo, cuando veo a mis hermanos pequeños y las chorradas por las que se enfadan y se pelean... y pienso... “ya vereis ya lo q os espera! Aprovechad ahora q vivis tranquilos!”
Pero luego me doy cuenta de que no. Segura que no. Esa tranqilidad tampoc es lo que quiero. Nunca volveria atras para "gozar" otra vez de esa felicidad, pq eran otros tiempos, era lo que nos tocaba vivir, y no tendría sentido ser así ahora. De hecho, como ya sabes, a veces maldigo la inocencia infantiloide q aun me queda por dentro...
Por muchos golpes q recibamos, no podemos fijar la vista atrás y vivir del pasado, lo sabes perfectamente eso, no hace falta q te lo diga ;-)
Bueno... me estaba conectando ahora y te he visto, lo seguimos hablando por ahí si quieres.
adiós!
------------------
PD: nen! m'has posat al cap de munt de la llista d'enllaços!? aixx gràcies! ;)
Comentario:
es tan cierto lo de los balances... pero al final, pese a los malos momentos esoty seguro que como resumen lo malo por lo que pasamos valio la pena pa poder disfrutar esos pequeños momentos que nos dibujaron una sonrisa
Comentario:
Hola Ryan!
Sense dubte, un bon tema. Alguna vegada també ho he pensat jo això saps? Molts cops, per exemple, quan veig a mons germans petits i les xorrades per les que s’enfaden o es barallen... i penso... “ja veureu ja el que us espera! Aprofiteu ara q viviu tranquils!”
Però després m’adono de que no. Segur que no. Aquella tranqilitat tampoc es el que vull. Mai tornaria enrere per “gaudir” altra vegada d’aquella felicitat, pq eren altres temps, era el que ens tocava viure, i no tindria sentit ser així ara. De fet, com ja saps, a vegades ja maleeixo la innocència infantiloide q encara em queda per dins...
Per moltes batzegades q rebem, no podem fixar la vista enrera i viure del passat, ho saps perfectament això, no cal q t’ho digui ;-)
Bueno... m’estava connectant ara i just t’he vist, ho seguim parlant si vols per allí.
d1 maku!
Sense dubte, un bon tema. Alguna vegada també ho he pensat jo això saps? Molts cops, per exemple, quan veig a mons germans petits i les xorrades per les que s’enfaden o es barallen... i penso... “ja veureu ja el que us espera! Aprofiteu ara q viviu tranquils!”
Però després m’adono de que no. Segur que no. Aquella tranqilitat tampoc es el que vull. Mai tornaria enrere per “gaudir” altra vegada d’aquella felicitat, pq eren altres temps, era el que ens tocava viure, i no tindria sentit ser així ara. De fet, com ja saps, a vegades ja maleeixo la innocència infantiloide q encara em queda per dins...
Per moltes batzegades q rebem, no podem fixar la vista enrera i viure del passat, ho saps perfectament això, no cal q t’ho digui ;-)
Bueno... m’estava connectant ara i just t’he vist, ho seguim parlant si vols per allí.
d1 maku!
Comentario:
Aix pues que quieres que te diga, yo si pienso que cualquier tiempo pasado nos parece mejor (que no es lo mismo que que lo fuese) y es básicamente por la memoria selectiva. Nos acordamos de lo que nos queremos acordar. Cuando estamos de buenas con alguien solo recordamos lo bueno que tiene esa persona pero si por cualquier cosa nos enfadamos, de repente, llega todo lo malo.... es extraño pero es que los humanos no somo sencillos...
Además la infancia es una etapa demasiado entrañable para recordar lo malo. ¿Para qué recordar cuando te tiraban del pelo o cuando se metían contigo porque estabas gordita? Que síi que me acuerdo pero prefiero recordar cuando me casé con Dani (yo tambien tuve boda!!! jajaja y al final me puso los cuernos y pedí el divorcio :P) o como eramos de inseparalbes Isa, Mari Jose, Marta y yo... si aun no tienes una memoria selectiva... selectivizala (bonito palabro) vivirás más trankilo y te acercarás más a la ansiada felicidad
Besitos con aromas a humilde y seguramente equivocado consejo
Además la infancia es una etapa demasiado entrañable para recordar lo malo. ¿Para qué recordar cuando te tiraban del pelo o cuando se metían contigo porque estabas gordita? Que síi que me acuerdo pero prefiero recordar cuando me casé con Dani (yo tambien tuve boda!!! jajaja y al final me puso los cuernos y pedí el divorcio :P) o como eramos de inseparalbes Isa, Mari Jose, Marta y yo... si aun no tienes una memoria selectiva... selectivizala (bonito palabro) vivirás más trankilo y te acercarás más a la ansiada felicidad
Besitos con aromas a humilde y seguramente equivocado consejo
Comentario:
No soy mas q una quinceanera (ahgg no tengo ~n!!!!!) pero la verdad es q cuando veo a esos ninos pequenos (!!!!!) tranquilamente jugando o hablando de choradillas... la verdad es q me recuerdan bastante a mi vida en Espana (!!!) hace apenas un par de anos (!!!) Nosotros tambien estabamos siempre en las pistas o en la calle. La verdad es q aun (o eso creo) siguen haciendo eso, pero el modo a cambiado. Ahora los viernes te vas a la disco o de botellon... y... no se. Siempre se anora (!!!!!!!)
Weno, q me piro corriendo a entrenar
BSS
Weno, q me piro corriendo a entrenar
BSS
Comentario:
No. A ver; cualquier tiempo pasado no fue mejor. Simplemente que solo recordamos las cosas buenas del pasado. Las malas, las olvidamos y a veces nos equivocamos al ver solo lo malo del presente y lo bueno del pasado.
La vida sigue amigo y en ella te forjas los recuerdos del mañana.
Disfruta del ahora y olvidate de todo lo demas.
Un abrazo.
La vida sigue amigo y en ella te forjas los recuerdos del mañana.
Disfruta del ahora y olvidate de todo lo demas.
Un abrazo.
Comentario:
Ryan, todo tiempo pasado fue... "anterior". Jajaja! Es que a ver, no son cosas comparables. Quiero decir... yo no podría comparar el sabor de un trozo de chocolate con el de un trozo de pizza. Podría comparar el sabor de dos tipos de chocolates distintos y decidir cuál me gusta más.
Jajaja, me entiendes? Lo que quiero decir es que no puedes comparar tu vida de ahora con la de antes, porque son cosas totalmente diferentes. Ni siquiera tú eres el mismo.
Yo me acuerdo también de mi infancia cuando veo a niños pequeñitos. A veces lo añoro, porque las preocupaciones parecían no existir, pero tampoco te dabas cuenta de muchas cosas que tiene la vida que sería un delito perderse ;)
Jajaja, me entiendes? Lo que quiero decir es que no puedes comparar tu vida de ahora con la de antes, porque son cosas totalmente diferentes. Ni siquiera tú eres el mismo.
Yo me acuerdo también de mi infancia cuando veo a niños pequeñitos. A veces lo añoro, porque las preocupaciones parecían no existir, pero tampoco te dabas cuenta de muchas cosas que tiene la vida que sería un delito perderse ;)
Comentario:
está calro q vivimos cosas buenas y malas, jeje q raro sería vivir en un mundo perfecto, no crees?? lo importante siempre es recordar als buenas con una sonrisa y de las malas aprender.
La vida no empeora, simplemente cambia.
Besitos salados de CHOI
La vida no empeora, simplemente cambia.
Besitos salados de CHOI






