Blogs.ya.com Quitar publicidad
..:: Diario de un aspirante a artista ::..
Acerca de
____________________ "Aprendí que no se puede dar marcha atrás, que la esencia de la vida es ir hacia adelante. En realidad, la vida es una calle de sentido único." -- Agatha Christie ____________________
Web Counters
Dell Coupons
Sindicación
 
El viaje a Italia lo acabaré de contar otro día, hoy toca reflexionar
Antes de nada, pongo aquí un pequeño montaje de mi careto hecho con fotos de la webcam. Se q resulta un poco cutre la resolución, pero pobre de mi no tengo aun cam digital, aunq estoy en ello :P

Y q decir de mi cara y mis poses... por dios... pues na, q de vez en cuando me da por hacer un poco el moñas enfrente de la cámara y salen esas cosas.



Adrià! Això principalment va per a tu, ok? que deies que no trobaves fotos meves al blog! I ara q m'has vist el careto no fugis corrents, eh? xDDD

--------------------------------------------------------------------------------------


La reflexión de la que hablaba en el título no es otra q un fantástico artículo de Paulo Coelho publicado en el magazín "el Semanal" del finde pasado, quizás algunos ya lo habréis leído, pero para los que no, allá va:



Cerrar un ciclo

Hay que saber cuándo una etapa llega a su fin.

Cuando insistimos en alargarla más de lo necesario, perdemos la alegría y el sentido de las otras etapas que tenemos que vivir. Poner fin a un ciclo, cerrar puertas, concluir capítulos…, no importa el nombre que le demos, lo importante es dejar en el pasado los momentos de la vida que ya terminaron.
¿Me han despedido del trabajo? ¿Ha terminado una relación? ¿Me he ido de casa de mis padres? ¿Me he ido a vivir a otro país? Esa amistad que tanto tiempo cultivé, ¿ha desaparecido?

Puedes pasar mucho tiempo preguntándote por qué ha sucedido algo así. Puedes decirte a ti mismo que no darás un paso más hasta entender por qué motivo esas cosas que eran tan importantes en tu vida se convirtieron de repente en polvo. Pero una actitud así supondrá un desgaste inmenso para todos: tu país, tu cónyuge, tus amigos, tus hijos, tu hermano; todos ellos estarán cerrando ciclos, pasando página, mirando hacia delante, y todos sufrirán al verte paralizado. Nadie puede estar al mismo tiempo en el presente y en el pasado, ni siquiera al intentar entender lo sucedido. El pasado no volverá: no podemos ser eternamente niños, adolescentes tardíos, hijos con sentimientos de culpa o de rencor hacia sus padres, amantes que reviven día y noche su relación con una persona que se fue para no volver. Todo pasa, y lo mejor que podemos hacer es no volver a ello.

Por eso es tan importante (¡por muy doloroso que sea!) destruir recuerdos, cambiar de casa, donar cosas a los orfanatos, vender o dar nuestros libros. Todo en este mundo visible es una manifestación del mundo invisible, de lo que sucede en nuestro corazón. Deshacerse de ciertos recuerdos significa también dejar libre un espacio para que otras cosas ocupen su lugar.
Dejar para siempre. Soltar. Desprenderse. Nadie en esta vida juega con cartas marcadas. Por ello, unas veces ganamos y otras, perdemos. No esperes que te devuelvan lo que has dado, no esperes que reconozcan tu esfuerzo, que descubran tu genio, que entiendan tu amor. Deja de encender tu televisión emocional y ver siempre el mismo programa, en el que se muestra cómo has sufrido con determinada pérdida: eso no hace sino envenenarte.

Nada hay más peligroso que las rupturas amorosas que no aceptamos, las promesas de empleo que no tienen fecha de inicio, las decisiones siempre pospuestas en espera del ‘momento ideal’. Antes de comenzar un nuevo capítulo hay que terminar el anterior: repítete a ti mismo que lo pasado no volverá jamás. Recuerda que hubo una época en que podías vivir sin aquello, sin aquella persona, que no hay nada insustituible, que un hábito no es una necesidad. Puede parecer obvio, puede que sea difícil, pero es muy importante.
Cerrar ciclos. No por orgullo, ni por incapacidad, ni por soberbia, sino porque, sencillamente, aquello ya no encaja en tu vida. Cierra la puerta, cambia el disco, limpia la casa, sacude el polvo.
Deja de ser quien eras, y transfórmate en el que eres.



--------------------------------------------------------------------------------------

Bufff... espero que lo hayáis leído entero el artículo, pq es simplemente fantástico!! La verdad me ha hecho plantearme muchas cosas que tenía en la cabeza, algunas muy recientes, y otras a las que le doy vueltas desde hace tiempo.

Y ciertamente me doy cuenta de que estoy demasiado anclado en el pasado, en cosas que ya no tiene sentido que recuerde, que me agobien o que me influyan en la persona que soy ahora. Pq he cambiado en los últimos dos años, pero no he sabido sentirme realizado ante estos cambios. Y quizás después de leer unas palabras como estas haga un esfuerzo por ser más yo mismo.


1abrazo a todos, wapos!


Escuchando: nada!! hoy no tengo el winamp puesto! y mira q eso es raro en mi! será q estaba muy concentrado con Coelho.
 
Comentario:
pues a mi me encanta, es genial .
Solo hay que plantearse que la espiritualidad es un tema muy presente en su vida, y es normal que se repita :D..besitoZ
 
Comentario:
Me gusta bastante Paulo Coelho, he leído dos libros suyos: "El alquimista" y "Veronika decide morir" y me gustaron mucho, sobre todo el último. La reflexión me encanta porque estoy totalmente a favor de ese pensamiento. Yo me dedico a vivir el presente y a hacer planes de futuro, el pasado no merece la pena removerlo, a no ser que sea para recordar buenos momentos que siguen prolongándose en el presente. Tengo que reconocer que lo he leído un poco por encima pero me ha bastado para saber que quería decir Coelho.1abrazo.dEiB!T
 
Comentario:
Gracias a todos por las respuestas! ;)
Ryan! Acepto el reto yo también, en cuando pueda lo escribiré. Estoy un poco desconectado pq hasta Smna Santa voy bastante liado de trbajo, pero bueno, iré pasandome igualmente de vez en cuando por aki!
besos a todos!
 
Comentario:
vengo de la mano de Ryan, jeje paseando paseando aqui llegué. Me encanta Paulo Coelho, me hace reflexionar sobre muchas cosas
Encantado de conocer tu blog!!
besitos salados de CHOI
 
Comentario:
Ei, on et fiques? q estàs desaparegut... t'he deixat un "reto" en el meu blog... passa't per allà jeje
Un saludo :)
 
Comentario:
"Cuando insistimos en alargarla más de lo necesario, perdemos la alegría y el sentido de las otras etapas que tenemos que vivir..."

¡Y qué razón tiene! Me ha encantado ese pequeño montaje de fotos. Sales muy lindo en la primera. Besitos!
 
Comentario:
Hola Xavi, oye pues felicitaciones eh, gracias por este textola verdad esta muy bien, creo que es algo crudo por lo directo que es pero bueno es verdad muchas veces eso y luego yo ando igual q tu, me cuesta un buen olvidar, me aferro mucho a el pasado, en fin ojala las cosas cambien para bien, creo que hay q ser mas positivos solo no?
Aun asi, gracias por el texto, creo q tendre muy encuenta el mensaje toda mi vida
Y sobre las fotos, tan chulas eh jeje, ay Mr Xavi solo esas muecas las puedes hacer tu, expresas mucho en cada una, nose parece que dijeras OH pero q foljera tengo hoy! o muy expresivas o reservadas al mismo tiempo jeje, XAVI´S STYLE deninitley!the artist is alive o yes!

Saludos Xavi
 
Comentario:
Hola! ei si q surts be a les fotos... jo sk soc gens fotogènic... jaja m'agrada sobre tot l'última cara que poses jaja com dient "i tu, de què vas?" :P
Per cert, q tenies raó, l'article és boníssim... precisament aquest matí ho he imprès i s'ho he ensenyat a aquesta amiga meva q deixa la carrera... i la veritat sk s'adecua bastant a la seva situació.
De fet, jo també em sento bastant identificat amb les coses que diu. Suposo que estem en època de canvis, de madurar, de fer-nos adults... i és inveitable deixar coses enrera, acomiadar-se d'amics q no tornàras a veure mai més... i, a poc a poc, adaptant-nos al món real. No és que abans no visquèssim en ell, sinó que potser encara conservavem aquest impuls somniador...
De totes formes, tampoc és tan dolent recordar algunes coses, no? sobre tot si són bones, o si són errors, per no no tornar a repetir-los.
I, en referència a les teves últimes paraules... estem en una edat difícil, però, abans de tot, hem d'intentar fer el que tu mateix dius: ser nosaltres mateixos. I ja saps, sigues tu mateix, lluita per tot el que vols i oblida el passat. Simplement, viu.

Un saludo ;)
 
Comentario:
Hola! ei si q surts be a les fotos... jo sk soc gens fotogènic... jaja m'agrada sobre tot l'última cara que poses jaja com dient "i tu, de què vas?" :P
Per cert, q tenies raó, l'article és boníssim... precisament aquest matí ho he imprès i s'ho he ensenyat a aquesta amiga meva q deixa la carrera... i la veritat sk s'adecua bastant a la seva situació.
De fet, jo també em sento bastant identificat amb les coses que diu. Suposo que estem en època de canvis, de madurar, de fer-nos adults... i és inveitable deixar coses enrera, acomiadar-se d'amics q no tornàras a veure mai més... i, a poc a poc, adaptant-nos al món real. No és que abans no visquèssim en ell, sinó que potser encara conservavem aquest impuls somniador...
De totes formes, tampoc és tan dolent recordar algunes coses, no? sobre tot si són bones, o si són errors, per no no tornar a repetir-los.
En
 
Comentario:
profundas palabras, desde luego, hacn pnsar a cualkier prsona q lo lea! cierto es q t replanteas dmasiadas cosas. mucho tiempo.. muchos ciclos... muchas vivencias...
muy acertado Xavi.
gracias x el comntario.
muaks wapo.
 
Comentario:
Mira, Coelho es muy interesante...pero a veces es un poco "pesado", es bueno leerle en pequeñas dosis (en la revista el semanal).
Me decanto por otros escritores, eso si, el alquimista es de obligada lectura.
No